كليه افراد ايراني با تحصيلات فوق ديپلم و بالاتر كه پس از تاريخ 1367/4/1 از مراكز آموزش عالي گروه پزشكي در داخل و يا خارج ازكشور فارغالتحصيل شده يا ميشوند و خدمت آنان از سوي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي مورد نياز اعلام ميگردد، مكلفند حداكثر مدت24 ماه اول پس از فراغت از تحصيل خود را در داخل كشور و در مناطق مورد نياز وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي و تشكيلات تابعه آن خدمت نمايند.
تبصره 1
مدت خدمت در مقطع كارداني يكسال ميباشد.
تبصره 2
مدت فوق براي كمتر از 2 سال بر حسب محروميت نقاط به تفصيل آئيننامهاي خواهد بود كه به تصويب هيئت وزيران خواهد رسيد.
تبصره 3
كساني كه خدمت موضوع اين قانون را به انجام رسانيده همچنين كسانيكه داراي پروانه دائم پزشكي بوده و يا واجد شرايط دريافت پروانه دائم باشند، با دريافت مدرك تحصيلي جديد مشمول خدمات موضوع اين قانون نميباشند.
تبصره 4
پزشكان عمومي ذكور مشمول اين قانون و قانون پيامآوران بهداشت موظفند حداقل يك سال خدمات قانوني را در مراكز بهداشتي و درماني روستاها و بخشهاي كشور انجام دهند.
تبصره 5
مستخدمين رسمي دولت و كادر ثابت نيروهاي مسلح و اعضاي هيئت علمي دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالي و تحقيقاتي خدمت موضوع اين قانون را در نقاط مورد نياز سازمان ذيربط به شرط داشتن واحدهاي بهداشتي، درماني انجام خواهند داد.