قاعده اختصاصي بودن 1 ـ شخصي را كه به موجب اين معاهده مسترد شده است، نمي توان در طرف درخواست كننده بازداشت، محاكمه يا مجازات كرد مگر در موارد زير:
الف
جرمي كه استرداد براي آن پذيرفته شده است يا جرمي متفاوت كه بر اساس همان حقايقي كه استرداد بر اساس آن ها پذيرفته شده است، مشروط بر اينكه چنين جرمي قابل استرداد باشد يا جرم كمتري باشد؛
ب
جرمي كه شخص در رابطه با آن مسترد شده است، يا جرم ديگري كه در رابطه با آن مي توان وي را بر اساس حقايق ثابت شده مورد استفاده براي حمايت از درخواست استرداد او محكوم كرد؛ يا
پ
جرمي كه مقام صلاحيت دار طبق قوانين داخلي طرف درخواست شونده با بازداشت، محاكمه يا مجازات شخص براي آن جرم موافقت كرده باشد. از نظر اين جزء: (1) طرف درخواست شونده مي تواند درخواست كند اسنادي را كه در ماده (6) اين معاهده خواسته شده است، ارائه گردد؛ (2) تصويري از بيانيه ارائه شده توسط شخصي كه استرداد وي درخواست شده است (در صورت وجود)، به طرف درخواست شونده ارائه خواهد شد؛ و (3) طرف درخواست كننده مي تواند در حين رسيدگي به درخواست، شخص مسترد شده را براي مدت زماني كه طرف درخواست شونده ممكن است اجازه دهد، بازداشت كند. 2 ـ شخصي را كه به موجب اين معاهده مسترد مي شود، نمي توان به دليل جرمي كه قبل از استرداد مرتكب شده است به كشور ثالثي مسترد كرد مگر اينكه طرف درخواست شونده موافقت كند. 3 ـ بندهاي (1) و (2) اين ماده مانع از بازداشت، محاكمه يا محكوميت شخص مستردشده يا استرداد آن شخص به كشور ثالث نخواهد شد، چنانچه:
الف
آن شخص پس از استرداد قلمرو طرف درخواست كننده را ترك كند و داوطلبانه به آن باز گردد. يا
ب
آن شخص ظرف چهل و پنج (45) روز از زماني كه مختار است قلمرو طرف درخواست كننده را ترك كند، آنجا را ترك نكند.