گذر ۱ - هر يك از طرف ها بنا به درخواست طرف ديگر، در انتقال محكوم از طريق قلمرو خود به كشور ثالث يا از كشور ثالث به طرف ديگر مساعدت خواهد نمود. طرفي كه قصد انجام چنين انتقالي را دارد بايد از قبل طرف ديگر را در مورد چنين گذري مطلع نمايد. ۲ - هر طرف مي تواند در موارد زير با گذر مخالفت نمايد: الف ) چنانچه محكوم يكي از اتباع آن طرف باشد. ب ) چنانچه درخواست ممكن است به حاكميت، امنيت ملي، نظم عمومي يا هرگونه منافع اساسي آن طرف خدشه وارد كند. ۳ - طرف درخواست كننده درخواستي مشتمل بر اطلاعات هويتي شخص موضوع گذر و اطلاعات مربوط به تاريخ، جزئيات حمل و نقل و عوامل مشايعت كننده را ارسال خواهد نمود. ۴ - طرف درخواست شونده شخص موضوع گذر را طبق قوانين ملي خود در قلمرو خود در بازداشت نگه خواهد داشت. ۵ - چنانچه گذر به صورت هوايي باشد و هيچ برنامه ريزي براي فرود در قلمرو طرف ديگر وجود نداشته باشد، نيازي به مجوز گذر نخواهد بود. اگر فرود برنامه ريزي نشده در قلمرو طرف ديگر رخ دهد، آن طرف مي تواند درخواست گذر را طبق بند (۱) اين ماده لازم بداند. بازداشت شخص منتقل شده توسط مقام هاي صلاحيت دار طرف گذر انجام مي شود.
ماده ۱۵
از قانون معاهده انتقال محكومان بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري سوسياليستي ويتنام — مصوب 1403/12/01