بازداشت موقت ۱ - در موارد فوري يك طرف مي تواند بازداشت موقت فرد مورد درخواست را در طي ارائه درخواست استرداد، تقاضا نمايد. ۲ - درخواست بازداشت موقت به صورت مكتوب، يا در صورت امكان، با هر وسيله اي كه قابليت ايجاد سابقه مكتوب را دارد ارائه و مستقيماً به مقام هاي صلاحيتدار طرفها فرستاده خواهد شد. ۳ - طرف درخواست كننده در درخواست بازداشت موقت، ضمن ارجاع به حكم يا قرار بازداشت، مشخص خواهد كرد كه استرداد فرد مذكور را درخواست خواهد نمود و فوري اسناد زير را براي طرف درخواست شونده فراهم خواهد كرد. ۴ - درخواست بازداشت موقت شامل موارد زير خواهد بود:
الف
شرحي در مورد فرد موضوع درخواست از جمله در صورت امكان عكس يا اثر انگشتان؛
ب
در صورت اطلاع، مكان فرد مورد درخواست؛
پ
بيان يا شرحي از جرائم ادعايي ارتكاب يافته توسط فرد يا جرائمي كه در رابطه با آنها فرد محكوم گرديده است؛
ت
شرح اجمالي از حقايق پرونده؛
ث
تصوير قرار بازداشت، سند اتهامي يا بيان يافته هايي مربوط به جرم يا حكم محكوميت عليه فرد مورد درخواست؛
ج
بيان مجازاتي كه مي تواند براي جرائم اعمال شود يا شده است؛ و
چ
بيان اينكه درخواست استرداد فرد مورد درخواست ارسال خواهد گرديد. ۵ - طرف درخواست شونده با دريافت درخواست بازداشت موقت، نهايت تلاش خود را براي حصول اطمينان از بازداشت فرد مورد درخواست معمول خواهد نمود. طرف درخواست كننده فوري از نتيجه درخواست خود و دلايل هرگونه امتناع مطلع خواهد شد. ۶ - فردي كه به موجب درخواست بازداشت موقت، بازداشت گرديده است، چنانچه پس از انقضاي شصت روز از تاريخ بازداشت موقت وي، درخواست استرداد او به همراه اسناد مذكور در ماده (6) واصل نگردد، آزاد خواهد شد. ۷ - چنانچه درخواست استرداد متعاقباً واصل گردد، آزادي فرد بر اساس بند (6) اين ماده مانع از انجام جريان رسيدگي هاي مربوط به استرداد فرد مورد درخواست نخواهد شد.