قاعده اختصاصي بودن شخصي كه مورد استرداد قرار ميگيرد به خاطر ارتكاب جرمي كه قبل از تاريخ استرداد انجام گرفته، غير از جرمي كه تقاضاي استرداد بر آن مبتني است، تحت بازجويي يا محاكمه حضوري قرار نخواهد گرفت يا مجازات حبس سابق وي به اجراء گذارده نخواهد شد مگر در موارد زير:
1
هنگاميكه شخص مورد استرداد با اينكه فرصت ترك قلمرو طرف درخواست كننده را داشته ظرف سي روز از تاريخ آزاد شدن نهايي، كشور مزبور را ترك نكرده يا پس از ترك آن كشور داوطلبانه به آن بازگشته است.
2
هنگاميكه كشور مسترد كننده با آن موافقت كند مشروط بر اينكه تقاضاي جديد با اسناد مذكور در بند (2) ماده (5) اين موافقتنامه و همچنين صورتجلسه قضايي متضمن اظهارات شخص مسترد شده در موارد ادامه استرداد كه در آن امكان اعطاي فرصتي به وي براي دفاع از خودش قيد شده باشد، همراه باشد. در صورتي كه در جريان رسيدگي، توصيف قانوني جرمي كه شخص به خاطر آن مورد استرداد قرار گرفته تغيير كند شخص مزبور نميتواند بازجويي يا محاكمه شود مگر اينكه عناصر متشكله جرم با توصيف جديد مشمول استرداد باشد.