گذر ۱ - هر طرف مي تواند طبق مفاد اين موافقتنامه و قوانين داخلي خود اجازه گذر از طريق قلمرو خود را براي شخصي كه توسط كشور ثالث به طرف ديگر مسترد مي شوند، صادر كند، مشروط بر اينكه دلايل نظم عمومي مانع از اين گذر نباشد. ۲ - طرف درخواست كننده از طريق مراجع مركزي يا در موارد فوري از طريق سازمان پليس كيفري بين المللي (اينترپل)، درخواستي شامل اطلاعات شناسايي شخص در حال گذر و شرح مختصري از واقعيات پرونده را به طرف درخواست شونده ارسال خواهد نمود. درخواست گذر همراه با يك نسخه از حكم استرداد خواهد بود. ۳ - طرف درخواست شونده، شخص در حال گذر را در طول اقامت او در قلمرو خود و طبق قوانين ملي خود تحت بازداشت نگه خواهد داشت. 4 - در مواقعي كه از حمل و نقل هوايي استفاده مي شود و توقفي در قلمرو طرف درخواست شونده پيش بيني نشده باشد، هيچ مجوز عبوري لازم نخواهد بود. اگر توقف برنامه ريزي نشده اي در قلمرو طرف درخواست شونده صورت پذيرد، طرف درخواست كننده بايد فوري به طرف درخواست شونده اطلاع دهد و طرف اخير، شخص مورد نظر را حداكثر تا نود و شش (۹۶) ساعت تا دريافت درخواست عبور پيش بيني شده در بند (۲) اين ماده نگه خواهد داشت.
ماده ۱۶
از قانون موافقتنامه استرداد مجرمان ميان جمهوري اسلامي ايران و جمهوري بوليواري ونزوئلا — مصوب 1404/01/20