هر يك از طرفها بايد با مسافر و كالاهاي طرف ديگر به نحوي كه با مسافر و كالاي خود رفتار مي نمايند عمل كنند. اين نحوه رفتار شامل دسترسي آزاد به نقاط مقصد، تأمين فضا براي بارهاي موجود در پايانه ها (ترمينال ها)، تخليه و بارگيري آنها، سوار و پياده شدن مسافرين، استفاده از خدمات مرتبط با ارتباط بين المللي راه آهني مي باشد.
ماده ۶
از قانون موافقتنامه بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري اسلامي افغانستان در خصوص ارتباط بين المللي راه آهن — مصوب 1400/10/05