تعاريف از نظر اين موافقتنامه معاني اصطلاحات بكار رفته به شرح زير خواهد بود: 1 - اصطلاح «سرمايه گذاري» عبارت از هر نوع مال يا دارايي از جمله، اما نه منحصرا، موارد زير است كه توسط سرمايه گذاري يكي از طرفهاي متعاهد در قلمرو و طبق قوانين و مقررات طرف متعاهد ديگر (كه از اين پس طرف متعاهد سرمايه پذير خوانده مي شود) بكار گرفته شود:
الف
اموال منقول و غيرمنقول و حقوق مربوط به آنها.
ب
سهام يا هر نوع مشاركت در شركتها.
پ
مالكيت نسبت به پول يا هر عملياتي كه داراي ارزش اقتصادي باشد.
ت
حقوق مالكيت معنوي از قبيل حق اختراع، طرحها با نمونه هاي صنعتي؛ علايم و اسامي تجاري و دانش فني و حسن شهرت تجاري.
ث
حقوقي كه توسط قانون اعطاء شود ازجمله حق اكتشاف، استخراج يا بهره برداري از منابع طبيعي. 2 - اصطلاح «سرمايه گذار / سرمايه گذاران» عبارت از اشخاص زير است كه در چهارچوب اين موافقتنامه در قلمرو طرف متعاهد سرمايه گذاري كنند:
الف
اشخاص حقيقي كه به موجب قوانين هر يك از طرفهاي متعاهد اتباع آن طرف متعاهد بشمار آيند.
ب
اشخاص حقوقي هر يك از طرفهاي متعاهد كه به موجب قوانين همان طرف متعاهد تاسيس يا تشكيل شده و مركز اصلي فعاليتها يا مراكز اداره آنها در قلمرو طرف متعاهد مزبور قرار داشته باشد. 3 - اصطلاح «عوايد» به معني وجوهي است كه به طور قانوني از سرمايه گذاري حاصل شده باشد از جمله سود حاصل از سرمايه گذاري، سود سهام، كارمزد و حق الامتياز. 4 - اصطلاح «قلمرو»:
الف
در مورد جمهوري اسلامي ايران به معني قلمرو جمهوري اسلامي ايران است.
ب
در مورد جمهوري تونس به معني قلمرو خود فراهم خواهد آورد.