تعاريف از نظر اين موافقتنامه معاني اصطلاحات به كار رفته به شرح زير خواهد بود: 1 - اصطلاح «سرمايهگذاري» عبارت از هر نوع دارائي از جمله موارد زير است كه توسط سرمايه گذاران يكي از طرفهاي متعاهد در قلمرو طرف متعاهد ديگر، طبق قوانين ومقررات طرف متعاهد اخيرالذكر (كه از اين پس طرف متعاهد سرمايهپذير خوانده ميشود) به كار گرفته شود:
الف
اموال منقول يا غيرمنقول و حقوق مربوط به آنها
ب
سهام يا هر نوع ديگر مشاركت در شركتها.
پ
حقوق مالكيت معنوي و صنعتي از قبيل حق اختراع، نمونههاي بهرهوري،طرحهاي صنعتي و نمونههاي صنعتي، علائم تجاري و اسامي تجاري، دانش فني و حسنشهرت تجاري.
ت
حقوق اعطاء شده توسط قانون از جمله حق اكتشاف، استخراج و بهرهبردارياز منابع طبيعي. 2 - اصطلاح «سرمايهگذار» درمورد هر طرف متعاهد عبارتست از :
الف
اشخاص حقيقي كه به موجب قوانين آن طرف متعاهد اتباع آن بشمار آيند.
ب
اشخاص حقوقي كه به موجب قوانين آن طرف متعاهد تأسيس شده و مقر ومركز اصلي فعاليت اقتصادي آنها در قلمرو طرف متعاهد مزبور قرار داشته باشد. 3 - اصطلاح «عوايد» به معني وجوهي است كه از سرمايهگذاري حاصل شده باشدازجمله سود حاصل از سرمايه گذاري، سود سهام، كارمزد و حقالامتياز 4 - اصطلاح «قلمرو» :
الف
در مورد جمهوري اسلامي ايران، به معني مناطقي است كه تحت حاكميتيا صلاحيت جمهوري اسلامي ايران قرار دارد و حسب مورد، شامل مناطق دريائي آن نيزميشود، و
ب
درمورد جمهوري فنلاند به معني قلمرو زميني، آبهاي داخلي و دريايسرزميني و فضاي بالاي آنها و مناطق دريائي ماوراء درياي سرزميني است كه جمهوري فنلاند، برطبق قوانين داخلي لازمالاجراي خود و حقوق بينالملل بر آنها حاكميت دارد وحقوق حاكميت يا صلاحيت انحصاري اعمال مينمايد.