تعاريف از نظر اين موافقتنامه : 1 - اصطلاح «سرمايهگذاري» به معني هر نوع دارائي است كه توسط سرمايهگذاران يكي از طرفهاي متعاهد در قلمرو و طبق قوانين و مقررات طرف متعاهد ديگر به كارگرفته شود و به ويژه، اما نه منحصراً، شامل موارد زير است: الف - اموال منقول و غيرمنقول و حقوق مربوط به آنها.
ب
سهمالشركه، سهام يا هر نوع مشاركت ديگر در شركتها.
پ
مالكيت نسبت به پول يا هر عملياتي كه داراي ارزش اقتصادي باشد.
ت
حقوق مالكيت معنوي و صنعتي از قبيل حق اختراع، نمونههاي بهرهوري، طرحها يا نمونههاي صنعتي، علائم و اسامي تجاري، دانش فني و حسن شهرت تجاري.
ث
حق انجام فعاليتهاي تجاري كه به وسيله قانون يا به موجب مصوبه دولت كه برطبق قانون صادر شده يا به موجب قرارداد منعقده با يك مقام صلاحيتدار طرف متعاهد ميزبان اعطاء شده باشد شامل حق اكتشاف، كشت، استخراج يا بهرهبرداري از منابعطبيعي. تغيير بعدي در شكل سرمايهگذاري انجام شده در ماهيت آن به عنوان سرمايهگذاري تأثيري نخواهد داشت مشروط به اينكه چنين تغييري بر طبق قوانين طرف متعاهد ميزبان انجام گرفته باشد. 2 - اصطلاح سرمايهگذار در مورد هر طرف متعاهد به معني : الف - اشخاص حقيقي است كه بر طبق قوانين آن طرف متعاهد اتباع آن تلقي ميشوند.
ب
اشخاص حقوقي كه به موجب قانون يك طرف متعاهد تشكيل يا تأسيس شده و مقر و فعاليتهاي حقيقي اقتصادي آنها در قلمرو طرف متعاهد مزبور قرار داشته باشد. 3 - اصطلاح «عوايد» به معني وجوهي است كه به طور قانوني از سرمايهگذاري حاصل شده باشد از قبيل سود حاصل از سرمايهگذاري، سود سهام، سود تسهيلات مالي،حقالامتياز و كارمزد. 4 - اصطلاح «قلمرو» به معني : الف - در مورد جمهوري اسلامي ايران : قلمرو تحت حاكميت يا صلاحيتجمهوري اسلامي ايران است و شامل مناطق دريايي آن برابر قوانين ملي آن و برطبقحقوق بينالملل ميباشد.
ب
در مورد جمهوري بلغارستان: قلمرو تحت حاكميت آن شامل درياي سرزميني و فلات قاره و منطقه انحصاري اقتصادي است كه جمهوري بلغارستان برطبق حقوقبينالملل بر آن اعمال حقوق حاكميت يا صلاحيت مينمايد.