تعاريف از نظر اين موافقتنامه معاني اصطلاحات بكاررفته به شرح زير خواهد بود : 1 - اصطلاح «سرمايهگذاري» عبارت از هرنوع مال يا دارائي از جمله موارد زيراست كه توسط سرمايهگذاران يكي از طرفهاي متعاهد در قلمرو و طبق قوانين و مقررات طرف متعاهد ديگر (كه از اين پس طرف متعاهد سرمايه پذير خوانده ميشود) بكار گرفتهشود : الف - اموال منقول و غيرمنقول و حقوق مربوط به آنها.
ب
سهام يا هرنوع مشاركت در شركتها.
پ
پول و/ يا هرگونه مطالبات قابل وصول.
ت
حقوق مالكيت معنوي و صنعتي از قبيل حق اختراع، نمونههاي بهرهوري،طرحها يا نمونههاي صنعتي، علائم و اسامي تجارتي، دانش فني و حسن شهرت تجاري.
ث
حق اكتشاف، استخراج يا بهرهبرداري از منابع طبيعي. 2 - اصطلاح «سرمايهگذار/ سرمايهگذاران» عبارت از اشخاص زير است كه درچارچوب اين موافقتنامه در قلمرو طرف متعاهد ديگر سرمايهگذاري كنند: الف - اشخاص حقيقي كه به موجب قوانين هر يك از طرفهاي متعاهد اتباع آن طرف متعاهد بشمار آيند و تابعيت طرف متعاهد سرمايهپذيررا دارا نباشند.
ب
اشخاص حقوقي هر يك از طرفهاي متعاهد كه به موجب قوانين همان طرف متعاهد تأسيس شده و مركز اداره يا مركز اصلي فعاليتهاي آنها در قلمرو طرف متعاهد مزبور قرار داشته باشد. 3 - اصطلاح «عوايد» به معني وجوهي است كه به طور قانوني از سرمايهگذاري حاصل شده باشد از جمله سود سهام، كارمزد و حقالامتياز. 4 - اصطلاح «قلمرو»:
الف
در مورد جمهوري اسلامي ايران به معني مناطقي است كه تحت حاكميت ياصلاحيت جمهوري اسلامي ايران قرار دارد و شامل مناطق دريايي آن نيز ميشود.
ب
در مورد جمهوري ازبكستان به معني قلمرو جمهوري ازبكستان شامل آبهاي سرزميني و هر منطقهاي است كه جمهوري ازبكستان برطبق قوانين خود و در تطابق با حقوق بينالملل برآن حقوق حاكميت به منظور بهرهبرداري، اكتشاف و محافظت از منابعطبيعي اعمال ميكند.