ماده 1

تعاريف 1 - از نظر اين موافقتنامه : الف - اصطلاح «‌كنوانسيون» به كنوانسيون هواپيمائي كشوري بين‌المللي كه در‌تاريخ شانزدهم آذر ماه 1323 هجري شمسي برابر با هفتم دسامبر 1944 ميلادي در‌شيكاگو براي امضاء مفتوح گرديد، اطلاق مي‌شود و شامل اصلاحات كنوانسيون كه به ‌موجب ماده (94) آن تصويب شده و براي طرفهاي متعاهد لازم‌الاجراء گرديده و نيز‌ضمائم كنوانسيون و اصلاحات آنها به موجب ماده (90) آن به تصويب رسيده و براي‌طرفهاي متعاهد لازم‌الاجراء شده است، خواهد بود. ب - اصطلاح «‌مقامات هواپيمائي» درمورد دولت جمهوري اسلامي ايران به «‌سازمان هواپيمائي كشوري» و هر شخص يا سازماني كه مجاز به انجام وظايف فعلي آن‌باشد اطلاق مي‌گردد و درمورد دولت پادشاهي تايلند به وزير حمل و نقل و ارتباطات و هر‌شخص يا سازماني كه مجاز به انجام وظايف آن مقامات باشد، اطلاق مي‌گردد. پ - اصطلاح «‌شركت هواپيمائي تعيين شده» به يك يا چند شركت هواپيمائي‌اطلاق مي‌شود كه به موجب مفاد ماده (3) اين موافقتنامه تعيين شوند و اجازه فعاليت‌ بيابند. ت - اصطلاح «‌ظرفيت» درمورد يك هواپيما به ميزان بارگيري مؤثر آن هواپيما در‌يك مسير يا قسمتي از مسير و اصطلاح «‌ظرفيت» درمورد «‌سرويس مورد توافق» به حاصل‌ضرب ظرفيت هواپيما در چنين سرويسي در دفعات پرواز هواپيماي مزبور طي زمان معين‌در تمام يا قسمتي از مسير، اطلاق مي‌شود. ث - اصطلاحات «‌سرويس هوائي»، «‌سرويس هوائي بين‌المللي»، «شركت‌هواپيمائي» و «‌توقف به منظورهاي غيرحمل و نقل» داراي همان معاني است كه در ماده (96) كنوانسيون براي آنها ذكر شده است. ج - اصطلاح «‌نرخ» به قيمتي اطلاق مي‌شود كه براي حمل مسافر، بار همراه و‌غيرهمراه پرداخت گردد و شامل شرايطي كه به موجب آن قيمتهاي مزبور اعمال مي‌شود‌از جمله قيمتها و شرايط مقرر براي نمايندگيها و ساير خدمات جنبي به استثناء دستمزدها ‌و شرايط حمل پست، مي‌باشد. 2 - پيوست، جزء لاينفك اين موافقتنامه مي‌باشد و تمام ارجاعات به موافقتنامه‌ شامل پيوست نيز مي‌باشد مگر اين كه به طور صريح به گونه ديگري توافق شده باشد.