امنيت هوانوردي 1 ـ طرفهاي متعاهد در راستاي حقوق و تعهدات خود به موجب حقوق بينالملل تأكيد مينمايند كه تعهد آنان در قبال يكديگر براي حفظ امنيت هواپيمايي كشوري در برابر اعمال مداخله غيرقانوني جزء لاينفكي از اين موافقتنامه را تشكيل ميدهد. طرفهاي متعهد بدون تحديد كليت حقوق و تعهدات خود به موجب حقوق بينالملل، بهويژه مطابق با مفاد كنوانسيون راجع به جرائم و برخي اعمال ارتكابي ديگر در هواپيما امضاء شده در توكيو به تاريخ 23/6/1342 هجري شمسي مطابق با 13 سپتامبر 1963، كنوانسيون راجع به جلوگيري از تصرف غيرقانوني هواپيما امضاء شده در لاهه به تاريخ 25/9/1349 هجري شمسي مطابق با 16 دسامبر 1970 و كنوانسيون راجع به جلوگيري از اعمال غيرقانوني عليه امنيت هواپيمايي كشوري امضاء شده در مونترال به تاريخ 1/7/1350 هجري شمسي مطابق با 23 سپتامبر 1971 و نيز هر كنوانسيون ديگري در ارتباط با امنيت هواپيمايي كشوري، عمل خواهد كرد. 2 ـ طرفهاي متعاهد كليه مساعدتهاي لازم را جهت جلوگيري از تصرف غيرقانوني هواپيماهاي كشوري و ساير اعمال غيرقانوني عليه امنيت اين هواپيماها، مسافرين و خدمه آنها، فرودگاهها و تأسيسات هوانوردي و هر نوع تهديد ديگر عليه امنيت هواپيمايي كشوري را بنابر تقاضا در مورد يكديگر بهعمل خواهد آورد. 3 ـ طرفهاي متعاهد بايد در روابط دوجانبه خود طبق مقررات امنيت هواپيمايي كشوري تعيين شده از سوي سازمان بينالمللي هواپيمايي كشوري كه بهعنوان ضمايم كنوانسيون هواپيمايي كشوري بينالمللي شناخته شدهاند تا حدودي كه اين مقررات امنيتي در مورد طرفهاي متعاهد قابل اجراء است عمل نمايند. آنها بايد از گردانندگان هواپيمايي كه محل ثبت آن هواپيما ها ميباشد يا گردانندگان هواپيمايي كه محل اصلي كسب و كار آنها يا محل اقامت دائم آنها در سرزمين آنها است و گردانندگان فرودگاههاي واقع در سرزمينهاي خود بخواهند كه طبق مقررات امنيت هوانوردي مزبور عمل نمايند. 4 ـ هر يك از طرفهاي متعاهد موافقت دارد كه ميتوان از اين گردانندگان هواپيما درخواست نمود تا مقررات امنيت هوانوردي مورد اشاره در بند (3) فوق را كه طرف متعاهد ديگر براي ورود به سرزمين خود، خروج از آن يا در مدت توقف در آنجا مقرر كرده است رعايت كنند. هر يك از طرفهاي متعاهد بايد اطمينان حاصل كند كه در سرزمين او اقدامات مناسب براي حفاظت از هواپيما و بازرسي مسافرين، خدمه، لوازم همراه مسافر، اثاثيه مسافر، بار و خواروبار هواپيما پيش از سوار شدن مسافرين يا بارگيري و به هنگام آن به نحو مؤثر انجام ميشود. همچنين هر طرف متعاهد بايد هر درخواست طرف متعاهد ديگر را براي انجام اقدامات امنيتي ويژه معقول جهت مقابله با تهديد خاص با نظر مساعد، مورد توجه قرار دهد. 5 ـ هنگاميكه حادث يا خطر بروز حادث تصرف غيرقانوني هواپيماي كشوري يا ديگر اعمال غيرقانوني عليه امنيت اين هواپيماها، مسافرين و خدمه آنها، فرودگاهها يا تأسيسات هوانوردي رخ دهد، طرفهاي متعاهد بايد با تسهيل ارتباطات و اتخاذ تدابير مناسب ديگر بهمنظور پايان سريع و بيخطر حادثه مزبور يا خطر وابسته به آن يكديگر را ياري نمايند.
ماده 11
از قانون موافقتنامه حمل و نقل هوايي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت فدراسيون روسيه — مصوب 1391/05/17