ماده 10

دعوت از شاهد يا كارشناس 1 – درصورتي كه درجريان تحقيقات مقدماتي يا دادرسي در قلمرو يكي از طرفهاي متعاهد نياز به حضور شاهد يا كارشناس مقيم قلمرو طرف متعاهد ديگر باشد، مقام صلاحيتدار طرف متعاهد درخواست كننده دعوتنامه‌اي را براي حضور شاهد يا كارشناس ازطريق طرف متعاهد درخواست شونده ارسال خواهد داشت. 2 – دعوتنامه نبايد متضمن ضمانت اجرائي براي دعوت شده، درصورت عدم حضور باشد. 3 – شاهد يا كارشناس در مواردي كه طبق قانون يكي از طرفهاي متعاهد حق يا تكليف خودداري از ارائه اطلاعات يا اظهارنظر كارشناسي وجود دارد، از ارائه اطلاعات يا اعلام نظر كارشناسي خودداري خواهد كرد. 4 – شاهد يا كارشناس در تمام مدتي كه حضور او براي ارائه اطلاعات يا انجام كارشناسي لازم باشد، براي اتهامات يا محكوميت‌هاي قبل از عزيمت و يا اموري كه موضوع محاكمه بوده و او را براي ارائه اطلاعات يا انجام كارشناسي در آن امر دعوت كرده‌اند، نمي‌توان تعقيب، توقيف، محاكمه و يا مجازات نمود. 5 – چنانچه مقامي كه شاهد يا كارشناس را دعوت كرده به وي اطلاع دهد كه ديگر به حضورش نياز نيست، اما او ظرف مدت پانزده روز پس از دريافت اين اخطار قلمرو طرف متعاهد درخواست‌كننده را ترك نكند از مصونيت فوق‌الذكر برخوردار نخواهد بود. مدت زماني كه طي آن شاهد يا كارشناس آزادانه و به دلائل خارج از اراده خود نتواند قلمرو طرف متعاهد درخواست‌كننده را ترك كند، جزء مهلت مقرر در اين بند محسوب نخواهد شد. 6 – شهود و كارشناساني كه در قلمرو طرف متعاهد ديگر حضور مي‌يابند، حق دارند مخارج سفر و اقامت در خارج و اجرتي كه در روزهاي سفر از آن محروم شده‌اند را از مرجع درخواست‌كننده دريافت نمايند. علاوه بر آن، كارشناسان مستحق دريافت حق‌الزحمه انجام كارشناسي مي‌باشند. در دعوتنامه بايد قبول پرداخت و نوع هزينه‌ها قيد شود. درصورت درخواست، طرف درخواست‌كننده پيش‌پرداخت هزينه‌ها را تأديه خواهد نمود. 7 – مقررات فوق مانع از از آن نيست كه ازطريق دستگاههاي ديداري يا شنيداري، اظهارات شاهد يا كارشناس أخذ شود. هزينه‌هاي مربوط به عهده طرف متعاهد درخواست‌كننده خواهد بود، مگر آن‌كه طرفهاي متعاهد به نحو ديگري توافق كنند.