به فرزندي گرفتن و سرپرستي كودكان بدون سرپرست 1 – به فرزندي گرفتن و سرپرستي از كودكان بدون سرپرست تبعه يكي از طرفهاي متعاهد توسط تبعه طرف متعاهد ديگر و فسخ آن، تابع قوانين و مقررات طرف متعاهدي است كه كودكان مزبور تبعه آن ميباشند. 2 – اتخاذ تصميم درمورد موضوع بند (1) فوق و فسخ آن، درصلاحيت مراجع صلاحيتدار دولت متبوع كودك بدون سرپرست ميباشد و بايد نظر كودك يا نماينده قانوني وي و موافقت سازمان مربوط دولتي (درصورت وجود) طرف متعاهدي كه كودك تبعه آن است، كسب شود. 3 – مقررات اين ماده مانع از بهرهمندي كودك از حقوق و امتيازاتي كه طبق قوانين دولت متبوع، به وي تعلق ميگيرد، نخواهد بود.
ماده 22
از قانون موافقتنامه معاضدت حقوقي در امور مدني و جزائي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري قرقيزستان — مصوب 1385/10/24