در موارد فوري مرجع صالح محل سكونت يا اقامت شخص داراي اهليت ناقص يا فاقد اهليت كه تبعه طرف متعاهد ديگر ميباشد، رأسا ميتواند اقدامات لازم را جهت حمايت از وي و دارايي او به عمل آورد. دستوراتي كه در اين باره صادر ميشود بايد به مرجع مربوط طرف متعاهدي كه شخصتابعيت آن را دارد اعلام شود. چنانچه آن مرجع قبلا تصميم گيري در اين باره اتخاذ كرده باشد، از اين اقدامها رفع اثر خواهد شد.
ماده 22
از قانون موافقتنامه معاضدت قضايي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري آذربايجان — مصوب 1378/09/20