تهديدات اصلي در حوزه امنيت اطلاعات همكاري طرف ها به موجب اين موافقتنامه بر اين اساس استوار است كه استفاده از فناوري هاي اطلاعات و ارتباطات، از جمله با اهداف زير، واجد تهديدات اصلي عليه امنيت اطلاعات مي باشد: ۱ ـ دست زدن به اقدامات ناقض حاكميت، امنيت و تماميت ارضي كشورها؛ ۲ ـ وارد كردن خسارات اقتصادي و ساير خسارات از جمله تاثير مخرب بر تاسيسات زيرساخت هاي حياتي اطلاعات و ساير زيرساخت هاي مربوط به اطلاعات؛ 3 ـ مقاصد ارعاب گري (تروريستي) از جمله تبليغات ارعاب گري (تروريستي) و استخدام افراد براي فعاليت هاي ارعاب گري (تروريستي) ؛ ۴ ـ ارتكاب جرائم، از جمله جرائم مرتبط با دسترسي غيرمجاز به اطلاعات رايانه اي؛ ۵ ـ دخالت در امور داخلي دولت ها، اختلال در نظم عمومي، برافروختن خصومت بين اقوام، نژادها و مذاهب، ترويج ايده ها و نظريات (تئوري هاي) نژادپرستانه و ديگرهراسي كه باعث نفرت و تبعيض مي شوند و خشونت و بي ثباتي را برمي انگيزند، و بي ثبات كردن اوضاع سياسي، اجتماعي و اقتصادي داخلي و دخالت در اداره دولت؛ ۶ ـ انتشار اطلاعاتي كه براي نظام هاي اجتماعي ـ سياسي و اجتماعي ـ اقتصادي و نيز براي محيط معنوي، اخلاقي و فرهنگي دولت هاي ديگر زيانبار است.
ماده 2
از قانون موافقتنامه همكاري در حوزه امنيت اطلاعات بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت فدراسيون روسيه — مصوب 1403/02/23