موافقتنامه همكاري هاي امنيتي و انتظامي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري قرقيزستان مشتمل بر يك مقدمه و دوازده ماده به شرح پيوست تصويب و اجازه مبادله اسناد آن داده مي شود.
تبصره
رعايت اصول هفتاد و هفتم (۷۷)، يكصد و بيست و پنجم (۱۲۵) و يكصد و سي و نهم (۱۳۹) قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران در اجراي اين موافقتنامه الزامي است. بسم الله الرحمن الرحيم موافقتنامه همكاري هاي امنيتي و انتظامي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري قرقيزستان مقدمه دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري قرقيزستان كه از اين پس «طرفهاي متعاهد» ناميده مي شوند با عنايت به: • روابط دوستانه موجود ميان دو كشور، • اهميت توسعه همكاري هاي دو جانبه و بين المللي در زمينه امنيت، • قراردادهاي قبلـي بين دو كشور از جمله يادداشـت تفاهم همـكاري مورخ ۷ ارديبهشت ۱۳۷۴ هجري شمسي برابر با ۲۷ آوريل ۱۹۹۵ ميلادي، • ارتقاي منافع متقابل در جهت تأمين امنيت ملي و رفاه و آسايش دو كشور، • لزوم توسعه همكاري ها در جهت مبارزه با جرائم سازمان يافته و ارعاب گري (تروريسم)، افراط گرايي، قاچاق انسان، قاچاق مواد مخدر و مواد روانگردان، به ويژه همكاري متقابل در چهارچوب معاهده واحد سازمان ملل متحد مربوط به مواد مخدر مورخ ۱۰ فروردين ۱۳۴۰ (۳۰ مارس ۱۹۶۱) و سند الحاقي (پروتكل) اصلاحي مربوط به آن مورخ ۵ فروردين ۱۳۵۱ (۲۵ مارس ۱۹۷۲)، معاهده (كنوانسيون) سازمان ملل متحد مربوط به مواد روانگردان مورخ ۲ اسفند ۱۳۴۹ (۲۱ فوريه ۱۹۷۱) و معاهده (كنوانسيون) سازمان ملل متحد براي مبارزه با قاچاق مواد مخدر و مواد روانگردان مورخ ۲۹ آذر ۱۳۶۷ (۲۰ دسامبر ۱۹۸۸) و بر مبناي احترام به حاكميت ملي، تماميت ارضي، قوانين و مقررات داخلي دو كشور، عدم مداخله در امور داخلي يكديگر و همچنين حمايت از حقوق شهروندان دو كشور و در چهارچوب اين موافقتنامه در زمينه هاي زير توافق نمودند: