1 - هر يك از طرفين متعاهد، با كشتي هاي طرف متعاهد ديگر و خدمه و مسافر و بار آنها در موارد ذيل همان رفتاري را خواهد داشت كه با كشتي هاي ملي خود كه در حمل و نقل دريايي بين المللي مورد بهره برداري قرار مي گيرند، دارد:
الف
دسترسي به آبهاي سرزميني و بنادر خود.
ب
توقف كشتي ها در بنادر، استفاده از آنها در عمليات تخليه و بارگيري و استفاده از تسهيلات بندري.
پ
پياده و سوار شدن مسافر و خدمه.
ت
استفاده از خدمات مربوط به كشتيراني تجاري دريايي و همچنين عمليات تجاري مربوط.
ث
اعزام مستقيم خدمه به كشوري كه پذيرش آنها را تا جايي كه هزينه مسافرت تأمين شده باشد، تضمين مي نمايد.
2
مفاد بند (1) اين ماده شامل موارد ذيل نخواهد شد:
الف
فعاليت هايي كه طبق قوانين ملي هر يك از طرفين متعاهد براي شركتها و سازمانهاي آنها محفوظ است.
ب
مقررات مربوط به پذيرش و اقامت خارجيان در سرزمين هر يك از طرفين متعاهد.
پ
مقررات مربوط به راهنمايي الزامي كشتيهاي خارجي.
ت
بنادري كه براي كشتيراني بين المللي باز نمي باشد.