هر گاه طرفين در نوشتجاتي كه اساس تطبيق و معاينه اسناد ميشود و متفق نشدند نوشتجات ذيل را مأمور محكمه مأخذ معاينه وتطبيق قرار ميدهد:
1
نوشتجاتي كه داراي مهر يا امضاي مصدق در حضور محكمه يا مباشرت ثبت اسناد ميباشد و يا آنهائيكه راجع بدعاوي بوده و در حضورمحكمه ممضي و ممهور شدهاند.
2
بعضي نوشتجات رسميه كه منكر در موقع ديگري نوشته باشد.
3
اسناد عاديه كه منكر سابقاً اقرار و اعتراف كرده باشد باينكه آن اسناد بخط و مهر او است.
تبصره
خط و مهر اسنادي را كه منكر انكار ميكند اساس تطبيق نميتوان قرار داد.