احكام غير قطعي (قابل استيناف) محكمة صلحيه فقط در موارد ذيل و آنهم در صورت تقاضاي محكومله در صورتيكه بتوان تصور كرد كه تعويق اجرا باعث اشكالات در اجراي حكم در آتيه خواهد شد موقتاً قابل اجرا است: 1 - در مورديكه حكم محكمة صلح مبتني بر سند رسمي است ادعاء جعليت نسبت بآن استناد نشده است يا حكم محكمه صلح بموجب سند غير رسمياست وليكن طرفي كه بر ضد او آن سند اقامه شده است اعتبار و اصالت آن سند را اعتراف كرده است. 2 - در موارديكه محكمة صلح در باب تصرف عدواني كسي در اموال ديگري حكم تخليه نداده است و يا بواسطة انقضاي مدت اجاره حكم داده كه شيئ اجاره شده بصاحبش رد و تسليم شود. 3 - هر گاه در موارد اجير شدن و اجير كردن و استخدام و ادعائي كه از اين نوع تعهدات شخصي حاصل ميشود محكمه صلح حكم بدهد كه شخص اجير شده يا مستخدم مرخص است. 4 - هر گاه مدعي تأمين صحيح براي اجراي موقت بدهد و بر عهده بگيرد تمام خساراتي را كه از نسخ يا نقض حكم محكمه صلح در درجات بالاتر حاصل تواند شد. 5 - در موارد احكام غيابي در صورتيكه ابلاغ سواد حكم غيابي بمحكومعليه غايب عادتاً ممكن نباشد.
ماده 99 (منسوخه 03ˏ04ˏ1309) منسوخ ۱۳۰۹/۰۴/۰۳
از قانون موقتي اصول محاكمات حقوقي — مصوب 1290/08/18