مزد كارگران در عداد ديون ممتازه كارفرما بوده و بايد قبل از ساير قروض حتي ديون مالياتي تأمين و پرداخت شود. در مقابل ديون كارگر نميتوان بيش از يك چهارم مزد او را توقيف كرد همچنين كارگر نميتواند بيش از يك چهارم مزد خود را در مقابل هر گونه بدهي حواله نمايد مگر در مورد بدهي راجع بخريد اجناس ضروري زندگي كه از شركت هاي تعاوني خريداري نموده باشد نفقه و كسوه افراد واجب النفقه كارگر از قاعده فوق مستثني بوده و تابع مقررات قانون مدني ميباشد.