ماده واحده

به دولت جمهوري اسلامي ايران اجازه داده ميشود به كنوانسيون حراست از ميراث فرهنگي ناملموس مشتمل بر يك مقدمه و چهل ماده به شرح پيوست ملحق شده و اسناد مربوط را ارائه نمايد. بسم الله الرحمن الرحيم كنوانسيون حراست از ميراث فرهنگي ناملموس فراهمايي (كنوانسيون) عمومي سازمان آموزشي، علمي و فرهنگي سازمان ملل متحد كه از اين پس « يونسكو» خوانده ميشود، در سي و دومين نشست خود كه از تاريخ بيست و نهم سپتامبر تا هفدهم اكتبر 2003 (هفتم تا بيست و پنجم مهر ماه 1382) در پاريس برگزار گرديد. با اشاره به اسناد بين‌المللي موجود در مورد حقوق بشر، به ويژه «اعلاميه جهاني حقوق بشر» (1948 ميلادي برابر با 1327 هجري شمسي)، ميثاق بين‌المللي حقوق اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي (1966 ميلادي برابر با 1345 هجري شمسي) و ميثاق بين‌المللي حقوق مدني و سياسي (1966 ميلادي برابر با 1345 هجري شمسي)؛ با توجه به اهميت ميراث فرهنگي ناملموس به عنوان انگيزه اصلي تنوع فرهنگي و ضامن توسعه پايدار به گونه‌اي كه در توصيه نامه يونسكو در مورد حراست از فرهنگ سنتي و عامه (1989 ميلادي برابر با 1368 هجري شمسي)، اعلاميه جهاني يونسكو در مورد تنوع فرهنگي (2001 ميلادي برابر با 1380 هجري شمسي) اعلاميه استانبول (2002 ميلادي برابر با 1381 هجري شمسي) مصوب سومين ميزگرد وزيران فرهنگ، بر آن تأكيد شده است؛ با عنايت به وابستگي متقابل ريشه‌دار ميان ميراث فرهنگي ناملموس و ميراث فرهنگي و طبيعي ملموس؛ با تصديق اينكه دو جريان جهاني شدن و تغيير شكل اجتماعي، همراه با شرايطي كه اين دو پديده براي گفت و گوي مجدد جوامع ايجاد ميكنند، همانند پديده عدم بردباري موجب افزايش تهديدهاي مهلكي چون زوال، كمرنگ شدن و تخريب ميراث فرهنگي ناملموس ميشوند و از اين امر به ويژه به دليل فقدان منابع لازم براي حراست از اين ميراث رخ ميدهد؛ با آگاهي از گرايش جهاني و حساسيت مشترك نسبت به حراست از ميراث فرهنگي ناملموس بشر؛ با تصديق اينكه جوامع، به ويژه جوامع بومي، گروهها و (در برخي موارد) افراد نقش مهمي در توليد، حراست، نگهداري و بازآفريني ميراث فرهنگي ناملموس ايفا مينمايند و بدين ترتيب به غناي تنوع فرهنگي و خلاقيت بشري كمك ميكنند؛ با توجه به تأثير عميق فعاليتهاي يونسكو در ايجاد اسناد حاوي قواعد حمايت از ميراث فرهنگي به ويژه كنوانسيون حمايت از ميراث فرهنگي و طبيعي جهان (1972 ميلادي برابر با 1351 هجري شمسي)؛ با توجه بيشتر به اينكه هنوز سند چند جانبه الزام‌آور در مورد حراست از ميراث فرهنگي ناملموس وجود ندارد؛ با عنايت به اينكه لازم است قطعنامه‌ها، توصيه نامه‌ها و موافقتنامه‌هاي بين‌المللي فعلي مربوط به ميراث فرهنگي و طبيعي بطور مؤثر به وسيله مقررات جديد مربوط به ميراث فرهنگي ناملموس غني و تكميل گردد؛ نظر به اينكه لازم است آگاهي بيشتري به ويژه در ميان نسلهاي جوانتر در مورد اهميت ميراث فرهنگي ناملموس و حراست از آن ايجاد شود؛ با توجه به اينكه شايسته است جامعه بين‌المللي همراه با دولتهاي متعاهد با مدد گرفتن از روحيه همكاري و كمك متقابل در امر حراست از اين ميراث فرهنگي مشاركت نمايد؛ با يادآوري برنامه‌هاي يونسكو در خصوص ميراث فرهنگي ناملموس، به ويژه اعلاميه شاهكارهاي ميراث شفاهي و ناملموس بشر؛ با توجه به نقش ارزنده ميراث فرهنگي ناملموس به عنوان يكي از عوامل نزديكتر نمودن انسانها به يكديگر و تضمين تبادل و درك متقابل در ميان آنها، اين كنوانسيون را در روز هفدهم اكتبر سال 2003 ميلادي (25/8/1382 هجري شمسي) تصويب مينمايد: