مقررات مربوط به تسري اجراي كنوانسيون:
1
هر دولتي ميتواند در موقع امضاء يا تصويب يا الحاق اعلام نمايد كه اين كنوانسيون را در كليه سرزمين هائي كه مسئول روابط بين المللي آنهاست يا در يك يا چند يك از آنها بموقع اجراء ميگذارد. اين اعلاميه از تاريخي كه كنوانسيون در سرزمين دولت مزبور بموقع اجراء گذاشته ميشود نافذ خواهد گرديد.
2
از آن پس تسري كنوانسيون با ارسال اطلاعيه اي بعنوان دبيركل سازمان ملل متحد صورت خواهد گرفت و نود روز پس از وصول اطلاعيه مزبور توسط دبيركل ملل متحد يا پس از تاريخ اجراي كنوانسيون در سرزمين دولت مزبور (هر كدام مؤخر باشد) بموقع اجراء گذاشته خواهد شد.
3
در مورد سرزمينهائيكه در موقع امضاء يا تصويب يا الحاق كنوانسيون مشمول آن نميشوند هر دولت ذينفع امكان انجام اقدامات لازم براي تسري اين كنوانسيون را بسرزمين هاي مزبور در اسرع وقت مورد بررسي قرار خواهد داد. منوط بر آنكه - در صورت لزوم - نظر موافق حكومتهاي سرزمينهاي مذكور كه بدلائل مربوط بقانون اساسي الزامي خواهد بود حاصل گردد.