يادداشت تعهدات جمهوري اسلامي ايران در راستاي كسب جايگاه دولت عضو در سازمان همكاري شانگهاي مشتمل بر يك مقدمه، هفت ماده و دو پيوست، تصويب و اجازه مبادله اسناد آن داده مي شود.
تبصره
رعايت اصول هفتاد و هفتم (77)، يكصد و بيست و پنجم (125) و يكصد و سي و نهم (139) قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران در اجراي اين موافقتنامه الزامي است. بسم الله الرحمن الرحيم يادداشت تعهدات جمهوري اسلامي ايران در راستاي كسب جايگاه دولت عضو در سازمان همكاري شانگهاي جمهوري اسلامي ايران و دولت هاي عضو سازمان همكاري شانگهاي، «سازمان همكاري شانگهاي» (از اين پس «سازمان»)، كه از اين پس «طرف ها» ناميده مي شوند، با تأكيد مجدد بر تعهدات خود به اهداف و اصول مشخص شده در «منشور سازمان همكاري شانگهاي مصوب ۱۷ خرداد ۱۳۸۱ هجري شمسي (۷ ژوئن ۲۰۰۲ ميلادي)» (از اين پس «منشور») و مفاد عهدنامه بلندمدت حسن همجواري، مودت و همكاري دولت هاي عضو سازمان همكاري شانگهاي مورخ ۲۵ مرداد ۱۳۸۶ هجري شمسي (۱۶ آگوست ۲۰۰۷ ميلادي) (از اين پس «عهدنامه») همچنين معاهدات و اسناد مرتبط بين المللي مصوب در چهارچوب سازمان، بر اساس مقررات حاكم بر روند الحاق اعضاي جديد به سازمان همكاري شانگهاي مورخ ۲۱ خرداد ۱۳۸۹ هجري شمسي (۱۱ ژوئن ۲۰۱۰ ميلادي) (از اين پس «مقررات») و تصميم شماره ۱۹«شوراي سران دولت هاي عضو سازمان» (از اين پس «شوراي سران») مورخ ۲۶ شهريور ۱۴۰۰ هجري شمسي )۱۷ سپتامبر ۲۰۲۱ ميلادي) درباره آغاز فرآيند پذيرش جمهوري اسلامي ايران به عنوان عضو سازمان همكاري شانگهاي، در خصوص موارد زير به توافق رسيده اند: