بمنظور نگهداري راههاي كشور و جبران خسارت ناشي از تردد وسائل نقليه مسافري و باري خارجي به راهها، به وزارت راه و ترابري اجازه داده ميشود از تاريخ تصويب اين قانون از وسائل نقليه مسافري و باري خارجي به خاطر استفاده از راهها و توقف در كشور، عوارضي بعنوان عوارض راه، عوارض مخصوص و حق توقف دريافت دارد.
تبصره 1
وسيله نقليه اي مسافري محسوب ميگردد كه گنجايش بيش از 11 نفر مسافر نشسته را داشته باشد و وسيله نقليه اي باري محسوب ميگردد كه براي حمل بار بيش از 1 تن ظرفيت داشته باشد.
تبصره 2
منظور از وسيله نقليه خارجي وسيله نقليه ايست كه در يكي از كشورهاي خارجي ثبت و شماره گذاري شده باشد.
تبصره 3
ورود وسايل نقليه مسافري و باري خارجي به خاك كشور و يا عبور از آن مستلزم در اختيار داشتن اجازه نامه مخصوص است كه قبلا توسط وزارت راه و ترابري تهيه گرديده و در اختيار مقامات ذيربط كشور متبوع دارنده وسيله نقليه قرار گرفته است.
تبصره 4
در مورد كشورهائي كه با دولت جمهوري اسلامي ايران موافقت نامه حمل و نقل و ترانزيت منعقد نموده و موافقت نامه هاي مزبور بتصويب قوه مقننه رسيده باشد مفاد موافقتنامه فوق الذكر در زمينه اجازه نامه ورود و يا عبور و معافيت عوارض وسائل نقليه معتبر خواهد بود.
تبصره 5
معافيت از پرداخت عوارض با توجه به عمل متقابل و مشروط به در اختيار داشتن اجازه نامه مخصوص ميباشد.