قرارهاي زير بتنهائي قابل فرجام است:
1
قرار عدم صلاحيت اعم از ذاتي و نسبي.
2
قرار رد يا ابطال دادخواست در مورد اعتراض بر ثبت.
3
قرار سقوط دعوا.
4
قرار عدم اهليت يكي از اصحاب دعوا.
5
قرار ردّ دعواي يا عدم استماع آن.
6
قرار رد درخواست ابطال حكم داور.
7
قرار اتيا [اتيان] سوگند در موردي كه دادرس بواسطه ترديد در بقاء حق سوگند را لازم بداند. (ماده 1333 قانون مدني)