كارگرانيكه ظرف مدت دوازده ماه قبل از مراجعه بسازمان براي اعلام بيماري يا وقوع حادثه لااقل حق بيمه صد روز كار را پرداختهباشد خود و افراد خانواده بلافصل آنان حق دارند از كمك هاي زير استفاده نمايند:
1
هر گونه معاينه طبي بمنظور تشخيص بيماري و امتحانات از قبيل عكسبرداري و آزمايشهاي طبي.
2
معالجه توسط پزشك امراض عمومي و تخصصي.
3
معالجه دندانپزشكي.
4
بستري شدن در بيمارستان يا آسايشگاه.
5
داروهاي معين طبق فهرست داروهاي سازمان (فارماكوپه). در صورتيكه معالجه بيمار مستلزم انتقال او از محلي بمحل ديگر باشد هزينه انتقال از طرف سازمان پرداخته خواهد شد. در مورد بيماريهاي حرفهاي و حوادث ناشي از كار كمكهاي مذكور در فوق بدون توجه بمدت كار كارگر و حق بيمه پرداختي بعمل خواهد آمد. درصورتيكه در اثر بيماري حرفهاي يا حادثهاي ناشي از كار كارگر محتاج بدندان يا دست و پاي مصنوعي يا كمربند طبي و يا مچپيچ و يا جوراب واريسو يا عينك يا چشم مصنوعي بشود وسائل مزبور بهزينه سازمان براي يكنوبت تهيه و بكارگر داده خواهد شد. هرگاه كارگري در اثر حادثه يا بيماري غيرناشي از كار شخصاً محتاج وسائل مذكور شناخته شود سازمان فقط در صورتي هزينه ساخت يا خريد آنها را متقبل خواهد شد كه كارگر در تاريخ لزوماستفاده از وسائل مزبور لااقل حق بيمه سه سال كار را پرداخته باشد اين وسائل فقط براي يكنوبت تهيه ميشود. ماده 45 (خانواده بلافصل كارگر عبارتند از اشخاص زير بشرط آنكه تحت تكفل كارگر بوده و با او در يك منزل سكونت داشته باشند:
1
زن كارگر (يكنفر) و شوهر كارگر زن مشروط بر اينكه سن شوهر از شصت سال متجاوز بوده يا توانائي كار كردن از او سلب شده باشد. كارگرانيكه از تاريخ تصويب اين قانون بيش از يكزن اختيار نمايند مادام كه زن اول در قيد ازدواج باشد فقط آن زن از مزاياي اين قانون استفادهمينمايد.
2
فرزندان كارگر كه بسن پانزده سال تمام نرسيده باشند و همچنين فرزندانيكه كمتر از بيست و يكسال تمام داشته و منحصراً مشغولتحصيل باشند و يا در اثر بيماري دائمي و نقص عضو قادر بكار كردن نباشند.
3
پدر و مادر كارگر مشروط بر اينكه سن آنان از شصت سال متجاوز بوده و توانائي كار كردن نداشته باشند يا اينكه بر اثر بيماري و يا نقص عضوقادر بكار نباشند.