سياست ها و راهبردهاي توسعه فرهنگ قرآني 1 ـ توجه جدي به اصل جدايي ناپذيري قرآن كريم و اهل بيت (عليهم السلام) در كليه فعاليت هاي قرآني. 2 ـ اولويت بخشي به توسعه فرهنگ قرآني در مهندسي فرهنگ، مهندسي فرهنگي و مديريت فرهنگي كشور. 3 ـ توسعه نظريه پردازي در نظام هاي فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي و سياسي مبتني بر فرهنگ و معارف قرآني. 4 ـ توسعه مشاركت حداكثري مردم در فعاليت هاي قرآني و تقويت نقش حمايتي و پشتيباني دولت در گسترش فرهنگ قرآني در داخل و خارج از كشور. 5 ـ تأكيد بر گسترش درك عموم مردم از مفاهيم، زيبايي ها و لذات معنوي قرآن كريم از طريق انس و ارتباط مستمر با آن. 6 ـ اهتمام ويژه به توسعه فرهنگ قرآني در ميان اقشار تأثيرگذار (مديران، نخبگان، فرهيختگان و گروه هاي مرجع) در داخل و خارج از كشور. 7 ـ ابتناي حداكثري فعاليت هاي قرآني بر مطالعه، كارشناسي و تحقيق شايسته. 8 ـ هدايت فرآيندهاي آموزشي، پژوهشي و تبليغي ترويجي قرآني بسمت كاربردي كردن تعاليم قرآني در زندگي فردي و اجتماعي. 9 ـ بهره گيري حداكثري از ظرفيت حوزه هاي علميه در توسعه فرهنگ قرآني. 10 ـ ارتقابخشي نظام تعليم و تربيت، نظام رسانه اي، نظام تبليغات ديني و ساير نظام هاي مؤثر، با الهام از تعاليم قرآن كريم. 11 ـ ساماندهي و هماهنگ كردن دستگاه ها، نهادها و بخش هاي مؤثر كشور و فراهم كردن زمينه هاي يادگيري و رشد سازماني جهت هم افزايي توان، تجربه و ارتقاء سطح آن ها در توسعه فرهنگ قرآني.