اقامتگاه هر شخصي عبارت از محلي است كه شخص در آنجا سكونت داشته و مركز مهم امور او نيز در آنجا باشد اگر محل سكونت شخصي غير از مركز مهم امور او باشد مركز امور او اقامتگاه محسوب است اقامتگاه اشخاص حقوقي مركز عمليات آنها خواهد بود
ماده 1002
از كتاب دوم قانون مدني در تابعيت كه در تاريخ 27 بهمن 1313 شمسي بتصويب مجلس شوراي ملي رسيده است — مصوب 1313/11/27