لوايح و طرحهاي يك فوريتي آن است كه پس از تصويب فوريت به كميسيون ارجاع ميشود تا خارج از نوبت مورد بررسي قرار گيرد. و لوايح و طرحهاي دو فوريتي آن است كه پس از تصويب دو فوريت بلافاصله به طبع و توزيع آن اقدام و 24 ساعت پس از توزيع در مجلس مطرح ميشود. لايحه و طرح سه فوريتي آن است كه وقتيكه سه فوريتي طرح يا لايحه بتصويب مجلس رسيد در همان جلسه وارد دستور ميگردد. در موقعيكه فوريت طرح يا لايحه تقاضا ميشود بايد در همان جلسه در باب لزوم و عدم لزوم فوريت پس از توضيح پيشنهاد كننده يا يكي از پيشنهاد كنندگان و اظهارات يك مخالف و يك موافق (هر يك در حدود 5 دقيقه) رأي گرفته شود. اگر تقاضاي يك يا دو فوريت ضمن لايحه و يا طرحي كه در مجلس مطرح است نشده باشد 15 نفر از نمايندگان نيز ميتوانند كتباً تقاضاي يك فوريت و يا دو فوريت آن لايحه يا طرح را بنمايند كه در اينصورت بدون مباحثه در اصل مطلب در باب فوريت اخذ رأي بعمل ميآيد. تقاضاي دو فوريتي و سه فوريتي بودن طبق ماده 70 در حكم تقاضاي تغيير دستور است.
تبصره 1
در تصويب سه فوريت بعد از صحبت دو مخالف و دو موافق موافقت دو سوم آراء حاضران لازم است و فقط در موارد اضطراري ميشود تقاضاي سه فوريت نمود.
تبصره 2
در صورتيكه تقاضاي سه فوريت يا دو فوريت لايحه يا طرح تصويب نشود ممكن است در همان جلسه مطابق آئيننامه تقاضاي فوريتهاي ديگر بعمل آيد و در صورت عدم تصويب اصل فوريت بصورت عادي عمل ميشود.