ماده 3

وظايف و اختيارات 1 - تدوين و تصويب اولويت ها، سياست ها و برنامه هاي مناسب آموزشي و پژوهشي در 2 سطح؛ آموزش عالي و آموزش و پرورش. 2 - نظارت راهبردي و مؤثر بر فعاليت هاي آموزشي و پژوهشي نهادهاي فعال در حوزه علوم انساني و اتخاذ تدابير لازم براي ارزيابي، آسيب شناسي و اصلاح ساختارها، محتوا، فرآيندها، ضوابط و آيين نامه هاي مربوطه. 3 - اتخاذ تدابير لازم براي تقويت آموزش و پژوهش در سطح نهادهاي علمي و تربيت نيروي انساني مستعد بويژه استاد. 4 - تدوين ضوابط لازم براي منطقي و متوازن ساختن كميت پذيرش دانشجو، به ويژه در رشته هاي مهم علوم انساني بر اساس استانداردهاي مصوب شامل ميزان كارآمدي، ظرفيت هاي اشتغال مفيد در كشور و تناسب با مباني نظري اسلامي و فرهنگ اسلامي – ايراني. 5 - برنامه ريزي براي تقويت توليد علم و نظريه پردازي در حوزه علوم انساني. 6 - طراحي و ايجاد يك نظام منسجم براي انتشار و ترويج آثار مناسب در حوزه علوم انساني با هدف ارايه به مخاطبين و استفاده كنندگان اين آثار. 7 - ارايه راهكارهاي مناسب براي حمايت مؤثر از پروژه هاي اساسي و تحقيقات و توليدات زيربنايي و نيز انديشمندان و نهادهاي فعال در جهت ارتقاء علوم انساني. 8 - فراهم كردن ساز و كارهاي لازم براي فعاليت هاي علمي مشترك ميان دانشگاه و حوزه در علوم انساني از قبيل قطب ها و... 9 - نهادينه سازي كرسي هاي نظريه پردازي، نقد و مناظره و آزاد انديشي در علوم انساني و معارف اسلامي در دانشگاه و حوزه، با مشاركت هيأت حمايت از كرسي هاي نظريه پردازي، نقد و مناظره و آزاد انديشي در جهت مواجهه انتقادي با علوم انساني ترجمه اي. 10 - برنامه ريزي براي توليد منابع انساني و معرفي آن در صحنه هاي بين المللي.