سياست هاي كلي برنامه سوم توسعه (ابلاغي 1378/03/01) مصوب 1378,03,01 با اصلاحات و الحاقات بعدي بسم الله الرحمن الرحيم جناب آقاي خاتمي رياست محترم جمهوري اسلامي ايران اينك بفضل و عنايت خداوند سبحان و توجهات حضرت ﺒﻗﻴﺔ الله الاعظم ارواحنا فداه سياست هاي كلي برنامه پنجساله ي سوم برابر اصل يكصد و دهم قانون اساسي ابلاغ مي گردد. اين سياست ها با هدف: استقرار عدالت اجتماعي، ارتقاء ديني و علمي و فرهنگي، امنيت و رفاه اقتصادي، افزايش عزت و اعتبار بين المللي كه در مدت برنامه سوم از اولويت برخوردار است، با اصرار مؤكد بر حضور و مشاركت مردم تنظيم شده و مي تواند پايه و چهارچوب متين و قابل تحققي براي پيشرفت و توسعه كشور باشد، انشاء الله. بي شك مراقبت و دقت نظر جنابعالي و ديگر مسؤولان محترم در مجلس و دولت خواهد توانست با بهره گيري از تجارب گذشته، تحقق اين سياست ها را در سرتاسر برنامه و قوانين و مقررات مترتب برآن تضمين كند. همچنان كه نظارت مستمر مجمع تشخيص مصلحت به عنوان يكي از وظايف آن مجمع محترم، اطمينان لازم براي پياده شده اين سياست ها در مراحل تنظيم و اجراي برنامه را تأمين خواهد كرد. لازم مي دانم قدرداني و خرسندي خود را از تحول مثبتي كه در روند تعيين سياست هاي كلان پديد آمده ابراز دارم و از همه ي دستگاه هاي تخصصي و كارشناسي كه در رده هاي گوناگون در اين امر شركت كرده اند، به ويژه از مجمع تشخيص مصلحت، هيئت دولت، سازمان برنامه و دبيرخانه ي مجمع تشخيص تشكر نمايم. نسخه ي حاوي مجموعه ي سياست ها همزمان براي مجلس شوراي اسلامي و مجمع تشخيص مصلحت ارسال مي گردد. سيد علي خامنه اي - 1378/03/01 پيوست فصل1) اقتصادي: 1 - تمركز دادن همه فعاليت هاي مربوط به رشد و توسعه اقتصادي به سمت و سوي «عدالت اجتماعي» و كاهش فاصله ميان درآمد هاي طبقات، رفع محروميت از قشرهاي كم درآمد. 2 - ايجاد نظام جامع تأمين اجتماعي براي حمايت از حقوق محرومان و مستضعفان و مبارزه با فقر و حمايت از نهاد هاي عمومي و مؤسسات و خيريه هاي مردمي با رعايت ملاحظات ديني و انقلابي. 3 - تلاش براي مهار تورم و حفظ قدرت خريد گروه هاي متوسط و كم درآمد جامعه و كمك به سرمايه گذاري و ايجاد اشتغال براي آنان. 4 - اصلاح نظام مالياتي در جهت برقراري عدالت در گرفتن ماليات، توجه به ضرورت توليد و سرمايه گذاري هاي توليدي و ايجاد انگيزه هاي مردمي در پرداختن ماليات و افزايش نسبت ماليات در درآمد هاي دولت. 5 - اهتمام به توسعه و عمران روستاها و توجه ويژه به معيشت روستاييان. 6 - فراهم آوردن زمينه هاي اشتغال بيشتر با ايجاد انگيزه هاي مناسب و حمايت و تشويق سرمايه گذاري و كارآفريني و توسعه فعاليت هاي اشتغال زا در جهت كاهش بيكاري، به خصوص در بخش هاي كشاورزي و صنايع تبديلي و كارگاه هاي متوسط و كوچك. 7 - اصلاح مقرراتي كه انحصارهايي در فعاليت هاي اقتصادي به وجود آورده يا خواهد آورد با رعايت موارد پيش بيني شده در قانون اساسي و مصالح كشور. 8 - عدم ترجيح بخش هاي دولتي و عمومي كه فعاليت اقتصادي دارند نسبت به بخش هاي خصوصي و تعاوني در برخورداري از امتيازات و دسترسي به اطلاعات. 9 - رعايت مندرجات بند 8 از سياست هاي برنامه دوم در امر واگذاري مؤسسات اقتصادي دولت به بخش هاي تعاوني و خصوصي. 10 - حفظ امنيت سرمايه گذاري و ارج نهادن به سازندگي و كارآفريني و حفظ حرمت دارايي هاي ناشي از راه هاي قانوني و مشروع. 11 - برنامه ريزي جامع براي دستيابي به جهش در صادرات غير نفتي و كاستن از تكيه بر درآمد هاي حاصل از صادرات نفت خام. 12 - استفادة مطلوب از موقعيت و مزيت جغرافيايي كشور بويژه در امر بازرگاني. 13 - فراهم ساختن امنيت غذايي و خودكفايي در كالاهاي اساسي، بوسيله افزايش توليد داخلي به ويژه در زمينه كشاورزي. 14 - اصلاح نظام پولي و سامان بخشيدن به بازارهاي مالي كشور در جهت: حفظ ارزش پول ملي و تجهيز منابع مالي براي سرمايه گذاري مولد و اشتغال آفرين. 15 - رعايت دقيق منافع ملي و اصول قانون اساسي و پرهيز از سلطه بيگانگان در جذب منابع خارجي. 16 - آموزش و بازآموزي نيروي انساني در سطوح گوناگون، براي پاسخگويي به نياز بنگاه هاي اقتصادي و فراهم ساختن مهارت ها و تخصص هاي لازم در همه سطوح.
فصل 2
فرهنگي: 17 - اعتلاء و عمق بخشيدن به معرفت و بصيرت ديني و قرآني و تحكيم فكري و عملي ارزش هاي انقلاب اسلامي و مقابله با تهاجم فرهنگي بيگانه. 18 - زنده و نمايان نگاه داشتن انديشه ديني و سياسي حضرت امام خميني «رحمت الله عليه» در همه سياست گذاري ها و برنامه ريزي ها و برجسته كردن نقش آن به عنوان يك معيار اساسي. 19 - رعايت آراستگي سيماي جامعه و كشور و محيط سازندگي به ارزش هاي اسلامي و انقلابي. 20 - جهت دهي رسانه ها بخصوص صدا و سيما به سمت سالم سازي فضاي عمومي و رشد آگاهي ها و فضايل اخلاقي و اطلاع رساني صحيح و تحقق سياست هاي كلي برنامه توسعه. 21 - توجه به پرورش و شكوفايي استعدادها، تشويق خلاقيت ها و نوآوري هاي علمي، تقويت امر پژوهش و بالا بردن توان علمي و فنآوري كشور. 22 - معرفي و ترويج فرهنگ و ارزش هاي والاي اسلام و ايران اسلامي به جهانيان و تبيين شخصيت و مباني سياسي و فكري امام خميني «رحمت الله عليه» به آنان و توجه به تجربه ديگر كشورها – به ويژه كشورهايي كه مشتركات بيشتري با ما دارند - در برنامه توسعه و شناسايي نكاتي كه به موفقيت يا ناكامي آنان انجاميده است.
فصل 3
اجتماعي، سياسي، دفاعي و امنيتي: 23 - گسترش و عمق بخشيدن روحيه تعاون و مشاركت عمومي، و بهره مند ساختن دولت از همدلي و توانايي هاي عظيم مردم. 24 - اهتمام به موضوع «جوانان»، ايجاد زمينه هاي مساعد براي پيشرفت معنوي و علمي و مسئوليت پذيري، و تلاش براي رفع دغدغه هايي از قبيل ازدواج و آينده شغلي و علمي آنان. 25 - تقويت نهاد خانواده و جايگاه زن در آن و در صحنه هاي اجتماعي و استيفاي حقوق شرعي و قانوني بانوان در همه عرصه ها و توجه ويژه به نقش سازنده آنان. 26 - اولويت دادن به ايثارگران انقلاب اسلامي در عرضه منابع مالي و فرصت ها و امكانات دولتي در صحنه هاي مختلف فرهنگي و اقتصادي. 27 - اهتمام به نظم، قانون گرايي، روحيه كار و تلاش، خود اتكايي، قناعت و پرهيز از اسراف و تبذير در سطح جامعه، به ويژه در كارگزاران و مسؤولان نظام و مبارزه با فساد. 28 - اصلاح نظام اداري در جهت: افزايش تحرك و كارايي، بهبود خدمت رساني به مردم، تأمين كرامت و معيشت كاركنان، به كارگيري مديران لايق و امين و تأمين شغلي آنان، حذف يا ادغام مديريت هاي موازي، تأكيد بر تمركز زدايي در حوزه هاي اداري و اجرايي، پيشگيري از فساد اداري و مبارزه با آن و تنظيم قوانين مورد نياز. 29 - تقويت و كارآمد كردن نظام بازرسي و نظارت و اصلاح قوانين و مقررات در جهت رفع تداخل ميان وظايف نهادهاي نظارتي و بازرسي. 30 - آمايش سرزميني به عنوان چارچوب بلند مدت در برنامه ريزي ها مبتني بر اصول ذيل: - ملاحظات امنيتي و دفاعي. - كارآيي و بازدهي اقتصادي. - وحدت و يكپارچگي سرزمين. - گسترش عدالت اجتماعي و تعادل هاي منطقه اي. - حفاظت محيطزيست و احياي منابع طبيعي. - حفظ هويت اسلامي، ايراني و حراست از ميراث فرهنگي. - تسهيل و تنظيم روابط دروني و بيروني اقتصاد كشور. - توجه به توسعه متكي برمنابع داخلي و رفع محروميت ها خصوصاً در مناطق روستايي كشور. 31 - ثبات در سياست خارجي بر اساس اصول: عزت، حكمت و مصلحت و تعقيب هدف هاي زير: - گسترش همكاري هاي دو جانبه و منطقه اي و بين المللي. - ادامه پرهيز از تشنج در روابط با كشورهاي غير متخاصم. - بهره گيري از روابط براي افزايش توان ملي. - مقابله با افزون خواهي و اقدام متجاوزانه در روابط خارجي. - تلاش براي رهايي منطقه از حضور نظامي بيگانگان. - مقابله با تك قطبي شدن جهان. - حمايت از مسلمانان و ملت هاي مظلوم و مستضعف. - تلاش براي ايجاد نزديكي بيشتر ميان كشورهاي اسلامي. - تلاش براي اصلاح ساختار سازمان ملل 32 - افزايش اقتدار دفاعي و امنيتي و انتظامي به منظور بازدارندگي و پاسخگويي مؤثر به تهديد ها و تأمين منافع ملي و امنيت عمومي و پشتيباني از سياست خارجي و گسترش صلح و ثبات و امنيت در منطقه با بهره گيري از همه امكانات. 33 - توجه جدي در تخصيص منابع، به وظايف مربوط به اعمال حاكميت دولت، بهبود امنيت عمومي، و پيشگيري و مقابله مؤثر با جرائم و مفاسد اجتماعي و امنيتي از طريق تقويت و هماهنگي دستگاه هاي قضايي، امنيتي و انتظامي. 34 - بهبود و تكميل سازماني و توزيع جغرافيايي نيرو هاي مسلح، متناسب با اندازه و نوع تهديد ها و آمايش سرزمين. 35 - تقويت و توسعه و نوسازي صنايع دفاعي كشور با تأكيد بر گسترش تحقيقات و سرعت دادن به انتقال فناوري هاي پيشرفته. 36 - توجه ويژه به حضور و سهم نيروهاي مردمي در استقرار امنيت و دفاع از كشور و انقلاب با تقويت كمي و كيفي بسيج مستضعفين.