ساعت كار نبايد در كارگاههاي مشمول اين قانون از هشت ساعت در يك شبانه روز و يا چهل و هشت ساعت در هفته تجاوز نمايد. در مورد خردسالان بين 13 تا 16 سال تمام مدت كار هفت ساعت بعلاوه يك ساعت كارآموزي است و ارجاع كار اضافي بآنان ممنوع است. كارفرما ميتواند با موافقت كارگر در ايام راحتي هفتگي و تعطيلات مندرج در اين قانون اعلام و برهشت ساعت كار مقرر از كارگر كار اضافي بخواهد. ميزان دستمزد كار اضافي بايد بيش از ميزان دستمزد دريافتي 25 درصد (بدون مزايا) خواهد بود. در هر حال مجموع ساعات كارهاي اضافي نبايد بيش از 12 ساعت در شبانه روز باشد و بطور كلي مجموع ساعات كار اضافه براي صنايع دستي نبايد از ششصد ساعت و براي صنايع ديگر از چهارصد ساعت درسال تجاوز نمايد (صنايع فعلي عبارت از صنايعي است كه در دوره بهرهبرداري محدودي در سال دارد مانند كارخانجات قند و امثال آنها).
تبصره 1
مقصود از ساعات كار مدتيست كه كارگر براي انجام كار در اختيار كارفرما ميباشد و اوقات استراحت و صرف غذا جزو ساعات كارمحسوب نميشود.
تبصره 2
دستمزد كارگرانيكه در تمام ماه بطور نوبتي كار ميكنند 10 درصد بيش از دستمزد عادي آنها براي كار در روز خواهد بود. بدستمزد كارگران غير نوبتي براي انجام كار در شبانه روز بتناسب ساعات كار انجام شده در شب اضافه ميشود. توضيح آنكه از لحاظ اين قانون ساعات كار شب بين ساعات 22 تا 2 صبح خواهد بود.