عدم مسئوليت
1
در موارد ذيل ادارات بطور كلي از مسئوليت راجع به فقدان مرسولات سفارشي مبرا هستند: الف - در مواقع اضطراري (فورسماژور) كشوري كه فقدان در سرويس آن وقوع يافته بموجب قوانين داخلي خود بايد صريحاً معين كند كه فقدان مزبور ناشي از وقايعي است كه بطور ‹‹اضطراري فورسماژور›› اتفاق افتاده است و بايستي مراتب را به اطلاع كشور مبداء نيز برساند و بهر جهت اداره فرستنده كه خسارات را در مواقع اضطراري عهدهدار گرديده است بموجب بند 5 از ماده 67 به مسئوليت خود باقي خواهد بود.
ب
وقتي كه اسناد سرويس بواسطه يك اتفاق اضطراري از بين رفته و از اين لحاظ تحقيقات راجع بمرسوله غير ممكن گرديده باشد و اين درصورتي است كه مدرك و دليل مسئوليت ادارات بنحو ديگري معين نشده باشد.
ج
وقتيكه محتوي مرسولات جزء اشياء ممنوعه باشد كه در بندهاي 6 و 8 ماده 48 حرف ج ذكر گرديده است. د - وقتيكه در ظرف مهلت يكساله پيشبيني شده در ماده 66 از طرف فرستنده بهيچوجه درخواست صدور مطالبه نشده باشد.
2
وقتيكه در خصوص تحويل مرسولات سفارشي اقدام شده باشد اعم از آنكه نحوه تحويل بموجب شرايط مقرره در آئيننامه داخلي بوده و يا بموجب شرايط پيشبيني شده در ماده 45 بند 3 عمل شده باشد.
3
مرسولاتي كه بموجب مقررات و قوانين داخلي كشور مقصد توقيف شده باشند.