اعضاء نيروهاي مسلح و ساير اشخاص مذكور در ماده ذيل كه مجروح يا بيمار شوند در همه احوال مورد احترام و حمايت قرار گيرند. دولت متخاصمي كه آنانرا در اختيار خود دارد بايد بدون هيچگونه تمايز ناشيه از جنس و نژاد و مليت و مذهب و عقايد سياسي يا هيچ جهت ديگري آنها را مورد معالجه و پرستاري قرار دهد. هر گونه دست درازي بحيات شخص آنان منجمله قتل محتضران قتل عام و شكنجه و اجراي آزمايشهاي بيولوژي درباره آنان و رها كردن آنان بدون كمك پزشكي يا پرستاري باسبق تصميم و يا قراردادن آنان در معرض مخاطرات سرايت يا ابتلاي امراض كهآن مخاطرات عمداً براي همين منظور ايجاد شده باشد اكيداً ممنوع است. تقديم نوبت معالجه فقط بعلل طبي مجاز است. با زنان با كليۂ احترامات خاصي كه لازمه جنس آنان است رفتار خواهد شد. دولت متخاصمي كه مجبور شود زخمداران و بيماران را براي طرف متخاصم خود رها كند بايد تا حدي كه مقتضيات نظامي اجازه دهد قسمتي ازمأمورين بهداري و لوازم طبي خود را براي معالجه آنان باقي گذارد.
ماده 12
از قانون اجازه الحاق دولت ايران به قراردادهاي معروف به قرارداد ژنو — مصوب 1334/09/30