بيمارستانهاي كشوري كه براي پرستاري زخمداران و بيماران و معلولين و زنان تازهزا تشكيل ميشوند در هيچ موردي نبايد طرف حمله قرارگيرند بلكه در هر زمان بايد توسط دول متخاصم محترم شمرده و حمايت شوند. دولتهاي داخل در جنگ بايد بكليۂ بيمارستانهاي كشوري سندي بدهند كه جنبۂ آنها از حيث بيمارستان كشوري گواهي كند و معلوم نمايد كه ابنيۂ محل بيمارستانهاي مزبور براي مقاصدي كه بمفهوم ماده 19 ممكن است آنها را از حمايت محروم سازد مورد استفاده نيست. بيمارستانهاي كشوري در صورتيكه اجازۂ استعمال علامت از دولت داشته باشند بوسيلۂ علامت مذكور در ماده 38 قرارداد ژنو مورخ 12اوت 1949راجع ببهبود سرنوشت زخمداران و بيماران هنگام اردوكشي نشان داده خواهند شد. دول متخاصم تا حدي كه مقتضيات نظامي اجازه دهد اقدامات لازم بعمل خواهند آورد كه علائم مشخصۂ بيمارستانهاي كشوري براي نيروهاي زميني و هوايي و دريائي دشمن بطور وضوح مرئي باشند تا امكان هر گونه حملهاي رفع شود. نظر بخطراتي كه ممكن است مجاورت با هدفهاي نظامي متوجه بيمارستانها نمايد اقتضا خواهد داشت مراقبت شود كه بيمارستانها حتيالامكان ازهدفهاي نظامي دور باشند.
ماده 18
از قانون اجازه الحاق دولت ايران به قراردادهاي معروف به قرارداد ژنو — مصوب 1334/09/30