چنانچه نزاع مسلحانه جنبه بينالمللي نداشته باشد و در خاك يكي از دول معظمۂ متعاهد روي دهد هر يك از دول داخل در جنگ مكلفند كهلااقل مقرّرات زير را اجرا نمايند:
1
با كسانيكه مستقيماً در جنگ شركت ندارند بانضمام افراد نيروهاي مسلحي كه اسلحه بزمين گذاشته باشند يا كسانيكه بعلت بيماري يا زخم يا بازداشت يا هر علت ديگري قادر بجنگ نباشند بايد در همه احوال بدون هيچگونه تبعيض ناشيه از نژاد. رنگ. مذهب. عقيده. جنس. اصل و نسبيا ثروت يا هر علت مشابه آن با اصول انسانيت رفتار شود. اعمال ذيل در مورد اشخاص مذكور بالا در هر زمان و در هر مكان ممنوع است و خواهد بود:
الف
لطمه بحيات يا تماميت بدني منجمله قتل بتمام اشكال آن. زخم زدن. رفتار بيرحمانه. شكنجه و آزاد.
ب
اخذ گروگان.
ج
لطمه بحيثيت اشخاص منجمله تحقير و تخفيف. د - محكوميت و اعدام بدون حكم قبلي دادگاهي كه صحيحاً تشكيل شده و جامع تضمينات قضائي كه ملل متمدن ضروري ميدانند باشد.
2
بيماران و زخمداران جمعآوري و تحت معالجه قرار خواهند گرفت. يك دستگاه نوعپروري بيطرف مانند كميتۂ بينالمللي صليب سرخ ميتواند خدمات خود را به متخاصمين عرضه دارد. گذشته از مراتب فوق دول متخاصم سعي خواهند كرد تمام يا قسمتي از ساير مقررات اين قرارداد را نيز از طريق موافقتنامههاي اختصاصي بموقع اجراگذارند. اجراي مقررات فوق اثري در وضع حقوقي متخاصمين نخواهد داشت.