كاركنان مذهبي و بهداري و بيمارستاني كه بخدمت بهداري يا روحاني اشخاص مذكور در ماده 12 و 13 اختصاص دادند اگر بدست دشمنافتد محترم شمرده خواهند شد و مورد حمايت قرار خواهند گرفت. مادام كه خدمت آنها براي پرستاري و كمك زخمداران و بيماران لازم است خواهند توانست وظائف خود را انجام دهند سپس همينكه فرمانده كلي كه آنها را در اختيار خود دارد امكانپذير بداند آنها را بازپس خواهد فرستاد. كاركنانمزبور هنگام ترك كشتي ميتوانند اشيائي را ملك شخصي خودشان است با خود ببرند. معهذا چنانچه بواسطۂ احتياجات بهداري يا روحاني اسيران جنگي نگاهداشتن قسمتي از كاركنان مزبور لازم تشخيص شود همه گونه اقدامات بعمل خواهد آمد كه هر چه زودتر در خشكي پياده شوند. كاركناني كه نگاهداشته شدهاند هنگام پياده شدن مشمول مقررات قرارداد ژنو مورخ 12 اوت 1949 راجع ببهبود سرنوشت زخمداران و بيماراننيروهاي مسلح هنگام اردوكشي خواهند بود.
ماده 37
از قانون اجازه الحاق دولت ايران به قراردادهاي معروف به قرارداد ژنو — مصوب 1334/09/30