اسيران جنگي مجازند كه كارت و نامه دريافت و ارسال كنند. چنانچه دولت بازداشتكننده معتقد باشد كه لازمست مكاتبات مزبور محدود شود لااقل بايد هر ماه اجازه ارسال دو نامه و چهار كارت كهحتيالمقدور طبق نمونههاي پيوست اين قرارداد باشد بدهد (كارتهاي مذكور در ماده 70 جزو اين تعداد نيست). محدوديتهاي ديگري نميتوان برقرار ساخت مگر آنكه دولت حامي بملاحظه مشكلاتي كه براي دولت دستگيركننده در استخدام عده كافي مترجم خوب جهت اجراي سانسور موجود باشد محدوديت اي مزبور را بخير و صلاح اسيران تشخيص دهد. در صورتيكه بنا باشد نامههاي وارده بعنوان اسيران جنگي محدود شود تصميم آنرا فقط دولت متبوع آنان احياناً بنا بر تقاضاي دولت بازداشتكنندهبايد اتخاذ نمايد كارتها و نامهها بايد توسط سريعترين وسائلي كه دولت بازداشتكننده دارد حمل شود و نبايد آنها را براي مقاصد انضباطي نگاهداشتيا بتأخير انداخت . اسيران جنگي كه مدتي از خانوادۂ خود بي خبر مانده باشند يا وصول و ارسال خبر براي آنها از طريق عادي غير مقدور باشد و آنهاۂي كه با خانوادۂ خود بعد مسافت فوقالعاده دارند اجازه خواهند يافت تلگرافاتي بكسان خود بفرستند. وجه اين قبيل تلگرافات به بدهكار حساب آنان نزد دولتبازداشتكننده منظور يا از محل پولي كه موجود دارند پرداخت خواهد شد همچنين اسيران در مقام فوريت يتوانند از اين قاعده استفاده كنند. بطور كلي مكاتبات اسيران جنگي بزبان مادري خودشان تحرير خواهد يافت و دولتهاي متخاصم ميتوانند السنه ديگري را هم مجاز نمايند. كيسههاي حاوي پست اسيران جنگي بدقت مهر و موم خواهد شد و برچسبي خواهد خورد كه محتويات آنها را بطور وضوح معلوم كند آنوقت بدفاتر پست مقصد ارسال خواهد گرديد.
ماده 71
از قانون اجازه الحاق دولت ايران به قراردادهاي معروف به قرارداد ژنو — مصوب 1334/09/30