دولت اشغالكننده در صورتيكه بعلت موجبات عاليۂ امنيت اتخاذ بعضي اقدامات تأميني را دربارۂ اشخاص مورد حمايت لازم بداند ميتواند منتهي اقامت اجباري براي آنان تعيين يا مبادرت ببازداشت آنها نمايد. تصميمات مربوط به اقامت اجباري يا بازداشت طبق مقررات منظمي كه بايد توسط دولت اشغالكننده موافق مفاد اين قرارداد تعيين شود صورتخواهد گرفت در مقررات مزبور بايد حق تجديد نظر براي اشخاص ذيعلاقه پيشبيني شود بتقاضاي تجديد نظر در اسرع وقت رسيدگي خواهد شد.چنانچه تصميمات متخذه ابرام شود در فواصل معين و در صورت امكان هر شش ماه بشش ماه توسط دستگاه ذيصلاحيتي كه از طرف دولت مزبورتأسيس ميشود در تصميمات مزبور تجديد نظر خواهد گرديد. اشخاص مورد حمايتي كه مشمول اقامت اجباري و بالنتيجه مجبور به ترك اقامتگاه خود ميشوند از مقررات ماده 39 اين قرارداد بدون هيچگونه محدوديتي بهرهمند خواهند شد.
ماده 78
از قانون اجازه الحاق دولت ايران به قراردادهاي معروف به قرارداد ژنو — مصوب 1334/09/30