دولت بازداشتكننده نميتواند بازداشتيان را بعنوان كارگر بكار گمارد مگر آنكه خودشان مايل باشند. در هر حال كارهاي ذيل ممنوعاست: كاري كه اگر بيك شخص مورد حمايت غير بازداشتي تحميل شود بمنزلة تخلف از مواد 40 تا 51 اين قرارداد باشد و همچنين كارهائي كهجنبة تحقير يا تخفيف داشته باشد. بازداشتيان پس از يك دوره كار شش هفته ميتوانند در هر موقع با هشت روز پيش آگهي از كار كردن صرفنظر نمايند. اين مقررات مانع از حق دولت بازداشتكننده نخواهد بود كه پزشگان و دندان پزشگان و ساير كاركنان بهداري موجود در بازداشت را وادار نمايد كه خودرا بنفع بازداشتياني كه در همان بازداشتگاهند بموقع اجرا گذارند يا بازداشتيان را بكارهاي اداره و نگاهداري محل بازداشت وادار يا اشخاص مزبوررا بتصدي كارهاي آشپزخانه يا ساير كارهاي خانهداري بگمارد و يا بالاخره آنها را بكارهاي مربوط به حفظ بازداشتيان از بمبارانهاي هوائي با سايرخطرات ناشيه از جنگ را دارد. معهذا هيچ بازداشتي را نميتوان بكاري گماشت كه طبيب اداره عدم استعداد جسماني او را براي آن كار اعلام داشتهباشد. دولت بازداشتكننده عهدهدار مسئوليت كامل كلية شرايط كار و پرستاريهاي طبي و پرداخت مزد و جبران غرامت سوانح كار و بيماريهاي حرفهايخواهد بود. شرايط كار و غرامت سوانح كار و بيماريهاي حرفهاي بر طبق قوانين ملي و رسوم معموله خواهد بود و در هيچ حال كمتر از شرايط وغرامتي نخواهد بود كه در همان ناحيه براي همان نوع كار مجري است. مزدها بطور عادلانه با توافق بين دولت بازداشتكننده و بازداشتيان يا درصورت اقتضا با توافق كارفرماياني غير از دولت بازداشتكننده و با توجه باين نكته كه دولت بازداشتكننده مكلف است نگاهداري بازداشتي ومعالجات طبي لازمة حال مزاجي او را مجاناً تأمين كند تعيين خواهد شد. بازداشتياني كه بطور دائم بكارهاي مذكور در بند سوم گماشته ميشود مزدعادلانهاي از دولت بازداشتكننده دريافت خواهند داشت. شرايط كار و غرامت سوانح و بيماريهاي حرفهاي كمتر از آنچه كه در مورد همان نوع كار درهمان ناحيه مجري است نخواهد بود.
ماده 95
از قانون اجازه الحاق دولت ايران به قراردادهاي معروف به قرارداد ژنو — مصوب 1334/09/30