1 - هر قيد و شرط قراردادي كه متصدي حمل و نقل طرف قرارداد با عامل حمل و نقل را از مسئوليتي كه دراين كنوانسيون مقرر گرديده مبريسازد و با براي او محدوديتي كمتر از آنچه طبق طبق اين كنوانسيون تعيين گرديده مقرر نمايد باطل و بي اثر خواهد بود ولي بطلان يك چنين شرط موجب بطلان قرارداد كه تابع مفاد و مقررات اين كنوانسيون باقي خواهد ماند نميگردد.
2
در مورد حمل و نقلي كه توسط عامل حمل و نقل انجام گيرد بند فوق شامل مقررات مربوط به ازبين رفتن يا خسارت ناشي از نقص ذاتي يا كيفي ومعايب كالاي حمل شده نخواهد شد.
3
شروط مذكور در يك قرارداد حمل و نقل و تمام توافقهاي مخصوص كه قبل از بروز خسارت منعقد شده باشد كه بموجب آن طرفين بخواهندخواه با تعيين قوانين قابل اجرا و خواه با تغيير مقررات مربوط بصلاحيت دادگاه - از مقررات اين كنوانسيون تخلف نمايند - باطل و بي اثر است.معذلك - در مورد حمل و نقل كالا - شرط حكميت در حدود كنوانسيون مجازميباشد و اين در صورتي است كه حكميت در حوزههاي قضائي دادگاههاي مذكور در ماده 8 صورت پذيرد.