ماده (22) كنوانسيون حذف و ماده زير جايگزين آن مي گردد: -ماده22 ـ
1
در مورد حمل اشخاص، مسؤوليت متصدي حمل و نقل براي هر مسافر به مبلغ 16600 حق برداشت ويژه (اس.دي.آر) محدود مي گردد. هر گاه طبق قانون دادگاهي كه به موضوع رسيدگي مي كند مقرر گردد كه خسارات به اقساط پرداخت گردد ارزش برابري اقساط مزبور نبايد از اين سقف تجاوز نمايد. با اين وجود طي قراردادي ويژه، متصدي حمل و نقل و مسافر مي توانند در مورد سقف بالاتري از مسؤوليت توافق كنند. 2 ـ
الف
در مورد حمل بار همراه ثبت شده و بار، مسؤوليت متصدي حمل و نقل در مورد هر كيلوگرم به مبلغ 17 اس.دي.آر محدود مي گردد، مگر آن كه مسافر يا فرستنده هنگام تحويل بسته به متصدي حمل و نقل نسبت به تحويل آن در مقصد ارزش ويژه اي را اظهار نموده و در صورت لزوم وجه تكميلي را پرداخته باشد. در اين صورت متصدي حمل و نقل مسؤول پرداخت مبلغي خواهد بود كه از ميزان ارزش اظهار شده بيشتر نباشد، مگر آن كه ثابت كند كه مبلغ مزبور از ارزش واقعي محموله هنگام تحويل توسط مسافر يا فرستنده در مقصد بيشتر است.
ب
در صورت مفقود شدن، صدمه ديدن يا تأخير در ارسال بخشي از بار يا بار همراه ثبت شده يا اشياء داخل آنها، وزني كه در تعيين مقداري كه مسؤوليت متصدي حمل و نقل به آن محدود مي باشد درنظر گرفته مي شود، بايد فقط محدود به وزن بسته يا بسته ها گردد. با اين وجود در صورتي كه مفقود شدن، صدمه ديدن يا تأخير در ارسال بخشي از بار يا بار همراه ثبت شده يا اشياء داخل آنها بر ارزش ديگر بسته هاي مندرج در همان رسيدِ دريافت بار همراه يا همان بارنامه تأثير گذارد، وزن كل بسته يا بسته هاي مزبور نيز بايد در تعيين سقف مسؤوليت درنظر گرفته شود.
3
در مورد اشيائي كه مسافر مسؤوليت نگهداري آنها را خود به عهده مي گيرد، مسؤوليت متصدي حمل و نقل به 332 اس.دي.آر نسبت به هر مسافر محدود مي گردد.
4
سقفهاي مقرر در اين ماده نبايد دادگاه را از صدور حكم طبق قوانين خود براي تمام يا بخشي از هزينه هاي دادرسي و ديگر مخارج مربوط به اقامه دعوي علاوه بر مبلغ خسارت مندرج در فوق كه خواهان متحمل شده است، بازدارد. اگر ميزان خسارت هاي مورد حكم، منهاي هزينه هاي دادرسي و ساير مخارج مربوط به اقامه دعوا از مبلغي كه متصدي حمل و نقل به طور كتبي ظرف شش ماه از تاريخ رويداد موجب خسارت يا پيش از طرح دعوي ـ چنانچه ديرتر صورت گيردـ به خواهان پيشنهاد نموده باشد تجاوز نكند، مفاد فوق اعمال نخواهد شد.
5
چنين تلقـي خواهد شد كه مـبالغ مذكور در اين ماده بر مبناي اس.دي.آر بر اساس اس.دي.آر تعريف شده توسط صندوق بين المللي پول مي باشد. در مورد پرونده هاي قضائي، تبديل مبالغ مزبور به پول رايج ملي بايد بر مبناي ارزش آن پول رايج برحسب اس.دي.آر در تاريخ حكم صورت پذيرد. ارزش پول رايج ملي طرف عظماي متعاهدي كه عضو صندوق بين المللي پول مي باشد برحسب اس.دي.آر طبق شيوه ارزش گذاري محاسبه مي شود كه عملاً توسط صندوق بين المللي پول در تاريخ حكم براي فعاليت ها و معاملات اعمال مي گردد. ارزش پول رايج ملي طرف عظماي متعاهدي كه عضو صندوق بين المللي پول نمي باشد بر اساس اس.دي.آر به نحوي كه آن طرف متعاهد عظما تعيين مي نمايد محاسبه خواهد شد. با اين وجود كشورهايي كه عضو صندوق بين المللي پول نيستند و قوانين آنها اعمال مفاد بند (1)، جزء (الف) بند (2) و بند (3) ماده (22) را مجاز نمي شمارد به هنگام تصويب يا الحاق يا در هر زمان پس از آن مي توانند اعلام نمايند كه سقف مسؤوليت متصدي حمل و نقل در پرونده هاي قضائي در سرزمين آنها مبلغ 000 /250 واحد پولي براي هر مسافر در مورد بند (1) ماده (22) و 250 واحد پولي براي هر كيلوگرم در مورد جزء (الف) بند (2) ماده (22) و 000 /5 واحد پولي براي هر مسافر در مورد بند (3) ماده (22) مي باشد. واحد پولي مزبور برابر با شصت و پنج و نيم ميلي گرم طلا با عيار نهصد هزارم است. اين مبالغ را مي توان به هر پول رايج ملي مربوط به نزديك ترين عدد غير اعشاري تبديل نمود. تبديل اين مبالغ به پول رايج ملي بايد بر اساس قانون كشور مورد نظر صورت گيرد.