در فصل (2) كنوانسيون، بخش سوم (مواد 5 الي 16) حذف و مواد زير جايگزين آن مي گردد: «بخش سوم ـ تهيه و تنظيم سند مربوط به بار -ماده 5 ـ (1) در حمل بار، بارنامه هوايي بايد تحويل داده شود. (2) هر روش ديگري كه سابقه اي از حمل و نقل را ثبت مي كند، مي تواند با رضايت فرستنده جايگزين تحويل بارنامه هوايي شود. چنانچه از ابزار ديگري استفاده شود، متصدي حمل و نقل بايد درصورت درخواست فرستنده، رسيدي را براي بار به فرستنده تحويل دهد كه اجازه شناسايي محموله و دسترسي به اطلاعات ثبتي در سابقه ثبت شده به وسيله روش ديگر را مي دهد. (3) عدم امكان استفاده از ديگر روش ثبت كننده سابقه حمل و نقل در نقاط گذر (ترانزيت) و مقصد، موضوع بند (2) اين ماده، به متصدي حمل و نقل اجازه عدم پذيرش بار را براي حمل و نقل نمي دهد.» -ماده 6 ـ (1) بارنامه هوايي بايد توسط فرستنده در سه بخش اصلي تنظيم شود. (2) بخش نخست بايد داراي نوشته «براي متصدي حمل و نقل» باشد؛ اين بخش بايد توسط فرستنده امضاء شود. بخش دوم بايد داراي نوشته «براي تحويل دهنده» باشد و توسط فرستنده و متصدي حمل و نقل امضاء شود. بخش سوم بايد توسط متصدي حمل و نقل امضاء و پس از پذيرش بار به فرستنده تحويل داده شود. (3) امضاي متصدي حمل و نقل و فرستنده مي تواند به صورت اصل يا مُهري باشد. (4) در صورت تنظيم بارنامه هوايي توسط متصدي حمل و نقل بنا به درخواست فرستنده، بايد چنين فرض شود كه اين كار را از طرف فرستنده انجام داده است مگر آنكه خلاف آن ثابت شود. -ماده 7 ـ در صورت وجود بيش از يك بسته:
الف
متصدي حمل و نقل بار حق درخواست تنظيم بارنامه هاي هوايي جداگانه را از فرستنده دارد؛
ب
فرستنده حق درخواست تحويل رسيدهاي جداگانه را هنگام استفاده از روشهاي ديگر موضوع بند (2) ماده (5) از متصدي حمل و نقل دارد. -ماده8 ـ بارنامه هوايي و رسيد بار بايد دربردارنده موارد زير باشد:
الف
مشخصات محلهاي مبدأ و مقصد
ب
چنانچه محلهاي مبدأ و مقصد در داخل قلمرو يك طرف معظم متعاهد با يك يا چند محل توقف مورد توافق در داخل قلمرو كشور ديگري باشد، مشخصات حداقل يكي از اين نقاط توقف؛ و
پ
مشخصات وزن محموله -ماده 9 ـ عدم رعايت مفاد مواد (5) الي (8) نبايد بر وجود يا اعتبار قرارداد حمل و نقل كه خود بايد تابع قواعد اين كنوانسيون از جمله قواعد مربوط به ميزان محدوديت مسؤوليت باشد، تأثير بگذارد. -ماده 10 ـ (1) فرستنده مسؤول صحت مشخصات و اظهارات مربوط به بار است كه توسط او يا از طرف او در بارنامه وارد شود يا توسط او يا از طرف او براي متصدي حمل و نقل جهت وارد كردن در رسيد بار يا وارد كردن در سابقه ثبتي به وسيله روشهاي ديگر موضوع بند (2) ماده (5) تهيه و تنظيم شده است. (2) فرستنده بايد متصدي حمل و نقل را در برابر كليه صدمات وارده به او يا هر فرد ديگري كه متصدي حمل و نقل نسبت به او به علت تخلف از مقررات، عدم صحت يا نقص مشخصات و اظهارات ارائه شده توسط فرستنده يا از طرف او مسؤول است، بيمه نمايد. (3) با رعايت مفاد بندهاي (1) و (2) اين ماده، متصدي حمل و نقل بايد فرستنده را در برابر كليه صدماتي كه او يا هر فرد ديگري كه فرستنده نسبت به او مسؤول است، به علت تخلف از مقررات، عدم صحت يا نقص مشخصات و اظهارات ارائه شده توسط متصدي حمل و نقل يا از طرف او در رسيد بار يا در سابقه ثبتي به وسيله روشهاي ديگر موضوع بند (2) -ماده (5) متحمل شده است، بيمه نمايد. -ماده 11 ـ (1) بارنامه هوايي يا رسيد بار، مدرك محمول بر صحت انعقاد قرارداد، پذيرش بار و شرايط حمل و نقل ذكر شده در آن است. (2) كليه اظهارات مندرج در بارنامه هوايي يا رسيد بار كه مربوط به وزن، ابعاد و بسته بندي بار است و نيز اظهارات مربوط به تعداد بسته ها، مدرك محمول بر صحت موارد اظهار شده است؛ اظهارات مربوط به تعداد، حجم و شرايط بار مدركي عليه متصدي حمل و نقل محسوب نمي شود به استثناي آنچه كه در بارنامه هوايي بوده و ذكر شده است تا توسط او و در حضور فرستنده كنترل شود يا مربوط به شرايط ظاهري بار باشد. -ماده12 ـ (1) فرستنده به تبع مسؤوليتي كه به موجب قرارداد حمل و نقل در انجام كليه تعهدات خود دارد، حق خارج كردن بار را با تخليه آن در فرودگاه مبدأ يا مقصد، يا با متوقف نمودن آن در مسير سفر در هر فرود هواپيما يا با درخواست تحويل آن به محل مقصد يا در مسير سفر به شخص ديگري غير از گيرنده اصلي يا با درخواست بازگرداندن آن به فرودگاه مبدأ دارد. فرستنده نبايد از اين حق تخليه بار به روشي استفاده نمايد كه به متصدي حمل و نقل يا ديگر فرستنده ها لطمه اي وارد شود و بايد هر هزينه اي را كه به موجب استفاده از اين حق تحميل شده است، بازپرداخت نمايد. (2) در صورت عدم امكان انجام سفارشات فرستنده، متصدي حمل و نقل بايد او را بدون درنگ مطلع سازد. (3) درصورت پيروي متصدي حمل و نقل از سفارشات فرستنده جهت تخليه بار بدون نياز به تهيه بخشي از بارنامه هوايي يا رسيد بار كه به فرستنده تحويل داده شده است، بدون لطمه به حق وصول از جانب فرستنده، وي مسؤول هرگونه آسيبي خواهد بود كه ممكن است پس از آن به هر شخصي كه قانوناً در مالكيت آن بخش از بارنامه هوايي يا رسيد بار است وارد گردد. (4) حق اعطاء شده به فرستنده به محض آغاز حق گيرنده، طبق ماده (13) ملغي مي گردد. اما چنانچه گيرنده از پذيرش بار سر باز زند يا امكان تماس با او نباشد، فرستنده مجدداً ازحق تخليه بار برخوردار مي گردد. -ماده 13 ـ (1) به استثناي زماني كه فرستنده از حق خود به موجب ماده (12) استفاده كرده باشد، گيرنده مجاز است هنگام رسيدن بار به مقصد، از متصدي حمل و نقل تحويل بار را در قبال پرداخت هزينه هاي تعيين شده و مطابق با شرايط حمل و نقل، درخواست نمايد. (2) وظيفه متصدي حمل و نقل، مطلع نمودن گيرنده به محض رسيدن بار است، مگر آنكه توافق ديگري صورت گرفته باشد. (3) در صورت اذعان متصدي حمل و نقل به مفقود شدن بار، يا در صورت نرسيدن بار پس از سپري شدن هفت روز از موعد رسيد، گيرنده حق استفاده از حقوقي را كه به تبع قرارداد حمل و نقل حاصل مي شود، عليه متصدي حمل و نقل دارد. -ماده 14 ـ فرستنده و گيرنده هر يك مي توانند به ترتيب از كليه حقوق خود به موجب مواد (12) و (13) با نام خود استفاده نمايند اعم از اينكه اين اقدام را به نفع خود، يا به نفع ديگري انجام دهند، مشروط بر اينكه تعهدات وضع شده در قرارداد حمل و نقل را انجام دهند. -ماده 15 ـ (1) مواد (12)، (13) و (14) روابط گيرنده و فرستنده را با يكديگر و همينطور روابط دو جانبه طرف هاي سوم را كه نسبت به فرستنده يا گيرنده ذي حق هستند، تحت تأثير قرار نمي دهد. (2) مفاد مواد (12)، (13) و (14)، تنها با قيد صريح در بارنامه هوايي يا رسيد بار قابل تغيير است. -ماده 16 ـ (1) فرستنده بايد اطلاعات و مداركي را كه ضروري مي باشد، جهت انجام تشريفات گمركي، مبادي ورودي يا پليس گمرك، پيش از تحويل بار به گيرنده تهيه نمايد. فرستنده مسؤوليت هرگونه خسارت وارده به دليل فقدان، نقص يا تخلف از هر يك از اين اطلاعات يا مدارك را نسبت به متصدي حمل و نقل دارد، مگر آنكه علت خسارت، تقصير متصدي حمل و نقل، خدمه يا عوامل او باشد. (2) متصدي حمل و نقل هيچ تعهدي در تحقيق نسبت به صحت يا كفايت اين اطلاعات يا مدارك ندارد.»