ماده واحده

كنوانسيون حقوق كودك مشتمل بر يك مقدمه و 54 ماده بشرح پيوست تصويب و اجازه الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به آن‌داده ميشود مشروط بر آن كه مفاد آن در هر مورد و هر زمان در تعارض با قوانين داخلي و موازين اسلامي باشد و يا قرار گيرد از طرف دولت جمهوري‌اسلامي ايران لازم‌الرعايه نباشد. كنوانسيون حقوق كودك مقدمه: كشورهاي طرف كنوانسيون حاضر: ‌با توجه به اين كه طبق اصول اعلام شده در منشور سازمان ملل رسميت شناختن حقوق لاينفك، مساوي و منزلت تمام اعضاي خانواده بشري زيربناي‌ آزادي، عدالت و صلح در جهان است. ‌با در نظر داشتن اينكه اعضاي ملل، در منشور سازمان، اعتقاد خود را به حقوق اساسي، مقام و ارزش انسان و عزم خود را براي افزايش پيشرفت‌هاي‌اجتماعي و معيارهاي بهتر زندگي در آزاديهاي بيشتر اعلام كرده‌اند. ‌با تشخيص اينكه سازمان ملل در اعلاميه جهاني حقوق بشر و در كنوانسيونهاي بين‌المللي حقوق بشر اعلام موافقت نموده كه هر يك از افراد بدون هر‌گونه تبعيض از نظر نژاد، رنگ، جنس، زبان، مذهب، عقايد سياسي و غيره خاستگاه اجتماعي يا مالي، مال، تولد و يا ساير خصوصيات، در تمام حقوق ‌و آزاديهايي كه در آن كنوانسيونها و اعلاميه‌ها اعلام شده، ذيحق مي‌باشد. ‌و نظر به اينكه سازمان ملل در اعلاميه جهاني حقوق بشر اعلام نموده است كه دوران كودكي مستلزم مراقبت‌ها و مساعدت هاي ويژه مي‌باشد. ‌با اعتقاد به اينكه خانواده به عنوان جزء اصلي جامعه و محيط طبيعي براي رشد و رفاه تمام اعضاي خود خصوصاً كودكان مي‌بايست از حمايت‌ها و‌ مساعدتهاي لازمه برخوردار شود به نحوي كه بتواند مسئوليت‌هاي خود را در جامعه ايفاء كند. ‌با تشخيص اين كه كودك براي رشد كامل و متعادل شخصيتي خود مي‌بايست در محيط خانواده و در فضايي (‌ مملو) از خوشبختي، محبت و تفاهم‌ بزرگ شود. ‌با توجه به اين كه كودك مي‌بايست آمادگي كامل براي زندگي فردي در جامعه داشته باشد در سايه ايده‌آل‌هايي كه در منشور سازمان ملل اعلام شده‌ خصوصاً ‌صلح ، احترام، بردباري، آزادي، برابري و اتحاد بزرگ شود. ‌با در نظر داشتن اينكه لزوم انجام مراقبت‌هاي ويژه از كودك در اعلاميه حقوق كودك ژنو 1924 مطابق با 1303 بيان شده، در 20 نوامبر 1959 مطابق با 29 آبان ماه 1338 در اعلاميه حقوق كودك مجمع عمومي به تصويب رسيده، در اعلاميه جهاني حقوق بشر و در ميثاق بين‌المللي حقوق مدني و‌ سياسي (‌خصوصاً در مواد 23 و 24)، در كنوانسيون بين‌المللي حقوق اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي (‌خصوصاً در ماده 10) و در اسناد و احكام‌ سازمانهاي تخصصي و سازمانهاي بين‌المللي مربوط به رفاه كودكان به رسميت شناخته شده است. ‌با توجه به اين كه در اعلاميه جهاني حقوق بشر تصريح شده است «‌كودك بخاطر نداشتن رشد كامل فيزيكي و ذهني محتاج مراقبت‌ها و محافظت هايي‌ از جمله حمايتهاي مناسب حقوق قبل و بعد از تولد مي‌باشد». ‌با در نظر گرفتن مفاد اعلاميه اصول حقوقي و اجتماعي مربوط به حمايت و رفاه كودكان. ‌با اشاره ويژه به موضوع كفالت و فرزند خواندگي ملي و بين‌المللي، قانون حداقل استاندارد سازمان ملل در مورد اجراي عدالت براي افراد صغير (‌قوانين‌ پكن) و اعلاميه حمايت از زنان و كودكان در موقع اضطراري و جنگ ها. ‌با تشخيص اين كه در تمام كشورهاي جهان كودكاني وجود دارند كه تحت شرايط دشوار زندگي مي‌كنند و اينگونه كودكان محتاج توجهات ويژه‌اي‌هستند. ‌با توجه به اهميت ارزش هاي سنتي و فرهنگي هر ملت در حمايت و تعليم و تربيت يكنواخت كودك. ‌و با عنايت به اهميت همكاريهاي بين‌المللي براي بهبود شرايط زندگي كودكان در تمام كشورها خصوصاً كشورهاي در حال توسعه. ‌به توافقات ذيل نايل شدند.