۱ - هر كس حق اجتماع آزادانه با ديگران دارد از جمله حق تشكيل سنديكا (اتحاديه هاي صنفي) و الحاق به آن براي حمايت از منافع خود.
۲
اعمال اين حق تابع هيچگونه محدوديتي نميتواند باشد مگر آنچه كه بموجب قانون مقرر گرديده و در يك جامعه دمكراتيك به مصلحت امنيت ملي يا ايمني عمومي نظم عمومي يا براي حمايت از سلامت يا اخلاق عمومي يا حقوق و آزاديهاي ديگران ضرورت داشته باشد. اين ماده مانع از آن نخواهد بود كه اعضاي نيروهاي مسلح و پليس در اعمال اين حق تابع محدويتهاي قانوني بشوند.
۳
هيچيك از مقررات اين ماده دولتهاي طرف كنوانسيون مورخ ۱۹۴۸ سازمان بين المللي كار مربوط بآزادي سنديكائي و حمايت از حق سنديكائي (حق متشكل شدن) را مجاز نميدارد كه با اتخاذ تدابير قانونگذاري يا با نحوه اجراي قوانين به تضمينهاي مقرر در آن كنوانسيون لطمه وارد آورند.