قانون اجازه پرداخت حق محروميت از مطب

‌قانون اجازه پرداخت حق محروميت از مطب مصوب 1366,09,22 با اصلاحات و الحاقات بعدي ‌ماده 1 - اجازه داده مي‌شود به دارندگان مدرك دكتري در رشته‌هاي گروه پزشكي (‌پزشكي، دندانپزشكي، دامپزشكي، داروسازي، علوم‌آزمايشگاهي) و پيراپزشكي و بهداشتي كه به طور رسمي برابر مقررات مربوط در وزارتخانه‌ها، مؤسسات دولتي، شركت‌هاي دولتي و شركت‌ها و‌سازمان‌هايي كه شمول قانون بر آنها مستلزم ذكر نام است و نهادهاي انقلاب اسلامي شاغل مي‌باشند و مستقلاً توان اشتغال در خارج از محيط اداري را‌دارند در صورتي كه به طور تمام وقت در رسته‌هاي[رشته هاي] بهداشتي، درماني، كشاورزي و يا محيط زيست در خدمت بوده و به كار انتفاعي تخصصي (‌اعم از‌مطب، داروخانه و آزمايشگاه و غيره) اشتغال نداشته باشند و 60 ساعت در ماه در غير ساعات اداري مشغول خدمت باشند (‌در قبال انجام وظايف و‌مأموريتهاي محوله در غير ساعات اداري) با تشخيص بالاترين مقام اجرايي دستگاه مبلغي حداكثر معادل حقوق و فوق‌العاده شغل يا مزاياي شغل‌دريافتي، به عنوان حق محروميت از مطب پرداخت شود. ‌تبصره 1 - مشمولين اين ماده منحصراً در صورتي كه بيش از 60 ساعت در خارج از ساعات اداري به انجام وظايف محوله مشغول شوند، معادل‌كار اضافي مازاد بر 60 ساعت مذكور، طبق مقررات مربوط از فوق‌العاده اضافه كار ساعتي استفاده خواهند نمود. ‌تبصره 2 - شاغلين مشاغل مذكور در اين ماده مشمول قانون معافيت از ماليات وجوهي كه تحت هر عنوان به استثناي حقوق و فوق‌العاده شغل به‌پزشكان، دندانپزشكان دكترهاي داروساز و دامپزشكان پرداخت مي‌شود، مصوب 1362.8.22 مجلس شوراي اسلامي نيز مي‌باشند.

ماده 2(جایگزین 1375/10/12) جایگزینی ۱۳۷۵/۱۰/۱۲

دانشگاهها و دانشكده‌هاي علوم پزشكي و خدمات بهداشتي، درماني مجازند از خدمت تمام‌ وقت (‌شبانه ‌روزي كامل) اعضاي هيأت علمي ‌دانشكده‌هاي گروه پزشكي و شاغلان رشته‌هاي پيراپزشكي استفاده كنند و در ازاي آن حداكثر معادل صد درصد (100%) حقوق و فوق‌العاده شغل آنان را‌به عنوان حق محروميت از مطب، داروخانه، آزمايشگاه يا انواع ديگر درآمدهاي خارج از دانشگاه بپردازند.