مستخدمين رسمي و صورت ابتلا به بيماريهائي كه مانع از انجام خدمت آنان باشد از مرخصي استعلاجي استفاده خواهند كرد.
تبصره
جز در موارد بيماري هاي صعب العلاج حداكثر مدت استفاده از مرخصي استعلاجي چهار ماه در سال خواهد بود. ماده 49 - مستخدم رسمي ميتواند با موافقت وزارتخانه يا مؤسسه متبوع از مرخصي بدون حقوق استفاده كند. تبصره 1 - مدت مرخصي بدون حقوق از لحاظ بازنشستگي جزء سوابق خدمت محسوب نخواهد شد.
تبصره 2 (اصلاحي 30ˏ03ˏ1350)
حداكثر مدتي كه مستخدم رسمي در طول مدت خدمت خود ميتواند از مرخصي بدون حقوق با موافقت سازمان متبوع استفاده نمايد سه سال خواهد بود.
تبصره 3
محفوظ ماندن پست سازماني مستخدم رسمي در مدتي كه از مرخصي بدون حقوق استفاده مينمايد الزامي نيست در صورتيكه پس از پايان دوران مرخصي پست سازماني مناسب براي ارجاع بمستخدم مذكور موجود نباشد بحال آماده بخدمت در ميايد.
تبصره 4(الحاقي 02ˏ10ˏ1357)
مدت مرخصي بدون حقوق مستخدم براي ادامه تحصيلات عالي و تخصصي در رشته‌هاي مورد نياز وزارتخانه يا مؤسسه مربوط مشروط باينكه منجر به اخذ مدرك تحصيلي بشود از لحاظ بازنشستگي و وظيفه با پرداخت كسور مربوط جزو سابقه خدمت رسمي مستخدم محسوب ميشود.
تبصره 5 (الحاقي 03ˏ03ˏ1371)
آن دسته از مستخدمين رسمي كه همسر آنان در مشاغل حساس دولتي در داخل كشور اشتغال دارد به تبعيت از محل كار همسر مي توانند حداكثر تا 6 سال از مرخصي بدون حقوق استفاده نمايند. تشخيص مشاغل حساس با پيشنهاد دستگاه مربوطه و تأييد سازمان امور اداري و استخدامي كشور خواهد بود.