قانون اصلاح موادي از قانون خدمت پزشكان و پيراپزشكان مصوب 1367/1/30 و الحاق موادي به آن مصوب 1370,05,13 با اصلاحات و الحاقات بعدي
ماده 1
ماده 1 قانون خدمت پزشكان و پيراپزشكان مصوب 30 /1 /67 مجلس شوراي اسلامي و تبصره آن بصورت زير اصلاح مي گردد و 8 تبصره جديد به عنوان تبصره هاي 2 و 3 و 4 و 5 و 6 و 7 و 8 و 9 به آن الحاق مي گردد.
ماده 1
كليه افراد ايراني با تحصيلات فوق ديپلم و بالاتر كه پس از تاريخ 1 /4 /1367 از مراكز آموزش عالي گروه پزشكي (دولتي و غيردولتي) در داخل و يا خارج از كشور فارغ التحصيل شده يا مي شوند و خدمت آنان از سوي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي مورد نياز اعلام مي گردد مكلفند حداكثر مدت 5 سال اول پس از فراغت از تحصيل خود را در داخل كشور و در مناطق مجاز به ترتيبي خدمت نمايند كه در هر حال سه پنجم آن در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي و تشكيلات تابعه آن انجام پذيرد. تبصره 1 - نحوه و مدت شمول اين قانون در مورد مشمولين موضوع ماده فوق براي مدتي كمتر از 5 سال بر حسب نوع مدرك تحصيلي، محروميت نقاط (شهر، بخش، روستا) به تفصيل آئيننامه اي خواهد بود كه حداكثر ظرف مدت 2 ماه پس از تصويب اين قانون توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي تهيه به تصويب هيأت وزيران خواهد رسيد. تبصره 2 - منظور از مناطق غيرمجاز در اين قانون، شهرهاي تهران بزرگ (تهران، اسلامشهر، شهر ري، شميرانات، و لواسانات)، ورامين، كرج، شهريار، قزوين، مشهد، تبريز، شيراز، اصفهان مي باشد. تبصره 3 - در صورتيكه نيازهاي بهداشتي درماني تعدادي از نقاط مجاز موضوع اين قانون از نظر نيروي انساني بهداشتي درماني تأمين گردد، اينگونه نقاط مي توانند با تشخيص وزير بهداشت، درمان و آموزش پزشكي از شمول نقاط مجاز موضوع اين قانون مستثني گردند. تبصره 4 - خدمت آن عده از مشمولين موضوع ماده فوق كه از مدرك تحصيلي در رشته هاي علوم پايه پزشكي و پيراپزشكي و فوق تخصص در ديگر رشته ها برخوردار مي باشند، در واحدهاي بهداشتي، درماني و آموزش دولتي شهرهاي غيرمجاز موضوع اين قانون بلااشكال است. تبصره 5 - كسانيكه خدمت موضوع اين قانون را به انجام رسانند و همچنين كساني كه داراي پروانه دائم پزشكي بوده و يا واجد شرايط تحصيل پروانه دائم مي باشند در صورتيكه مدارك تحصيلي جديدي اخذ نمايند مشمول خدمات موضوع اين قانون نمي باشند. تبصره 6 - دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالي كشور مي توانند اعضاء هيأت علمي مورد نياز خود را از طريق استفاده از قانون نحوه تأمين هيأت علمي مورد نياز دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالي كشور مصوب 1 /3 /1365 و قانون نحوه تشكيل پيام آوران بهداشت مصوب 20 /9 /1369 مجلس شوراي اسلامي تأمين نمايند مشروط بر اينكه اينگونه اعضاء هيأت علمي يكسال اول خدمت قانوني خود را در نقاط مجاز موضوع اين قانون انجام دهند. تبصره 7 - پزشكان عمومي ذكور مشمول موضوع ماده فوق موظفند يكسال از خدمات قانوني خود را در مراكز بهداشتي و درماني روستاها و بخشهاي كشور انجام دهند. تبصره 8 - مراكز تحقيقاتي داروئي و آزمايشگاههاي كنترل و كارخانجات داروسازي مستقر در مناطق غيرمجاز موضوع اين قانون مي توانند با موافقت معاونين داروئي و پژوهشي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي حسب مورد از خدمات قانوني داروسازان مشمول ماده فوق استفاده نمايند، خدمات قانوني اينگونه مشمولين از نظر محاسبه خدمات خارج از مركز و امتياز مشابه ساير واحدهاي آموزشي و پژوهشي همان نقاط مربوطه خواهد بود. تبصره 9 - مستخدمين رسمي دولت مشمولين موضوع ماده فوق كه متعهد خدمت در ساير وزارتخانه ها و سازمانها و مؤسسات و شركتهاي دولتي مربوطه هستند موظفند قبل از انجام خدمت مورد تعهد خود در دستگاه مربوطه، خدمات قانوني موضوع اين قانون را انجام دهند.
ماده 2
تبصره ماده 5 قانون خدمت پزشكان و پيراپزشكان مصوب 30 /1 /1367 مجلس شوراي اسلامي بشرح زير اصلاح مي گردد. تبصره - مشمولين موضوع اين قانون مادام كه خدمات قانوني خود را شروع ننموده اند مجاز به دخالت در امور پزشكي نمي باشند.
ماده 3
ماده 6 قانون خدمت پزشكان و پيراپزشكان مصوب 30 /1 /1367 مجلس شوراي اسلامي بشرح زير اصلاح مي گردد و تبصره هاي 1 و 2 آن و ممنوعيت خروج از كشور موضوع ماده 7 قانون اصلاح خدمت خارج از مركز پزشكان و دندانپزشكان و داروسازان مصوب 4 /3 /1360 لغو مي گردد. ماده 6 - تحويل مدرك تحصيلي و ريزنمرات و صدور هر گونه تأييديه و گواهينامه فارغ التحصيلي براي مشمولان موضوع اين قانون، مادامي كه خدمات موضوع اين قانون را انجام نداده باشند مجاز نمي باشد. ماده 4 - تبصره 1 ماده 7 قانون خدمت پزشكان و پيراپزشكان مصوب 30 /1 /1367 مجلس شوراي اسلامي لغو مي گردد و تبصره هاي 2 و 3 آن به ترتيب به تبصره هاي 1 و 2 تغيير مي يابند.
ماده 5
ماده زير با سه تبصره به عنوان ماده 10 به قانون خدمت پزشكان و پيراپزشكان مصوب 30 /1 /1367 مجلس شوراي اسلامي الحاق مي گردد: - ماده 10 - بموجب اين قانون به دانشگاههاي علوم پزشكي و سازمانهاي منطقه اي بهداشت و درمان استانها كه در تأمين كادر پزشكي و پيراپزشكي مورد نياز درمانگاههاي اورژانس و بخشهاي اورژانس شهرستانها با اشكال روبرو شوند اجازه داده مي شود تا با همكاري نظام پزشكي محل نسبت به تأمين كادر پزشكي و پيراپزشكي مورد نياز واحدهاي فوق الذكر شهرستان مربوطه از كادر پزشكي و پيراپزشكي مقيم آن شهرستان (شاغل در بخش دولتي و غيردولتي) اقدام نمايند. تبصره 1 - آن عده از مشمولين موضوع ماده فوق كه بر اساس تشخيص نظام پزشكي مركز استان مربوطه اشتغال به حرفه پزشكي نداشته و يا به دليل بيماري قادر به همكاري با درمانگاهها و بخش هاي اورژانس موضوع ماده فوق نباشند از شمول ماده فوق مستثني خواهند بود. تبصره 2 - با متخلفين از موضوع ماده فوق بر اساس ضوابط و مقررات انتظامي نظام پزشكي رفتار خواهد شد. تبصره 3 - آئيننامه اجرائي ماده فوق ظرف مدت 2 ماه توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي با همكاري سازمان نظام پزشكي جمهوري اسلامي ايران به تصويب هيأت وزيران خواهد رسيد.
ماده 6
ماده زير با يك تبصره به عنوان ماده 11 به قانون خدمت پزشكان و پيراپزشكان مصوب 30 /1 /1367 مجلس شوراي اسلامي الحاق مي گردد: ماده 11 - سابقه كار اجرائي و قانونگذاري و اسارت مشمولين موضوع اين قانون و قانون اصلاح خدمت خارج از مركز پزشكان و دندانپزشكان و داروسازان مصوب 4 /3 /1360 مجلس شوراي اسلامي بشرح زير جزو مدت خدمات قانوني مقرر شده در اين قانون و قانون اصلاح خدمت خارج از مركز فوق الذكر محسوب مي گردد. الف - هر سال سابقه اسارت آزادگان مشمول خدمات قانوني فوق الذكر معادل انجام دو سال خدمت قانوني مقرر شده در قوانين مذكور خواهد بود.
ب
هر سال سابقه خدمت مشمولين قانوني فوق الذكر در مسووليتهاي مختلف اجرائي (حداقل در مسووليت مدير كلي يا سرپرستي اداره كل استان، رياست يا سرپرستي سازمان يا نهاد انقلابي استان بودن) معادل انجام يكسال خدمت قانوني مقرر شده در قوانين مذكور خواهد بود.
ج
هر يكسال سابقه خدمت مشمولين خدمات قانوني فوق الذكر در امر قانونگذاري معادل انجام يكسال خدمت قانوني مقرر شده در قوانين مذكورخواهد بود. تبصره - منظور از سوابق اسارت و كار اجرائي و قانونگذاري مقرر شده در ماده فوق شامل سوابقي است كه مشمولين خدمات قانوني مذكور پس از پيروزي انقلاب اسلامي در امور فوق الذكر داشته اند.
ماده 7
ماده زير با دو تبصره به عنوان ماده 12 به قانون خدمت پزشكان و پيراپزشكان مصوب 30 /1 /1367 مجلس شوراي اسلامي الحاق مي گردد: ماده 12 - مشمولين قانون اصلاح خدمت خارج از مركز پزشكان و دندانپزشكان و داروسازان مصوب 4 /3 /1360 مجلس شوراي اسلامي مي توانند از تسهيلات و مزاياي مقرر شده در قانون خدمت پزشكان و پيراپزشكان مصوب 30 /1 /1367 مجلس شوراي اسلامي و اصلاحيه ها و الحاقيه هاي بعدي آن استفاده نمايند و نيز خدمات قانوني خود را حسب مورد در نقاط مجاز مذكور در مواد 1 و 2 قانون خدمت پزشكان و پيراپزشكان مصوب 30 /1 /1367 مجلس شوراي اسلامي و اصلاحيه ها و الحاقيه هاي بعدي آن انجام دهند. تبصره 1 - خدمات قبلي مشمولين قانون خدمت خارج از مركز پزشكان و پيراپزشكان و داروسازان به قوت خود باقي است و جزو خدمات قانوني آنها محسوب مي گردد: تبصره 2 - مدت خدمت خارج از مركز آن عده از مشمولين تبصره ماده 6 قانون اصلاح خدمت خارج از مركز پزشكان و پيراپزشكان و دندانپزشكان و داروسازان مصوب 4 /3 /1360 مجلس شوراي اسلامي كه بخواهند خدمت خارج از مركز خود را در نقاط موضوع ماده 2 اين قانون (نقاط غيرمجاز اين قانون) انجام دهند از 3 سال به حداكثر 5 سال اصلاح مي گردد.
ماده 8
ماده زير با يك تبصره به عنوان ماده 13 به قانون خدمت پزشكان و پيراپزشكان مصوب 30 /1 /1367 مجلس شوراي اسلامي الحاق مي گردد. ماده 13 - مشمولين قانون راجع به استفاده از خدمات پزشكان و دندانپزشكاني كه موفق به گذراندن امتحان نهائي در وزارت فرهنگ و آموزش عالي واخذ مدارك لازم نشده اند مصوب 29 /10 /1358 شوراي انقلاب اسلامي، فارغ التحصيل در رشته تخصصي مربوطه محسوب مي گردند و از مزاياي مقرر شده براي ساير فارغ التحصيلان رشته همطراز بهره مند خواهند شد و حسب مورد با توجه به تاريخ اتمام دوره تخصصي مربوطه مشمول انجام خدمت قانوني مقرر در اين قانون يا قانون اصلاح خدمت خارج از مركز پزشكان و دندانپزشكان و داروسازان مصوب 4 /3 /1360 مجلس شوراي اسلامي خواهند شد. تبصره - آن عده از مشمولين ماده فوق كه قبل از تصويب اين قانون پروانه دائم پزشكي اخذ نموده اند و مايلند از تسهيلات و مزاياي ماده فوق استفاده نمايند موظف به انجام حداقل يكسال خدمت در نقاط مجاز موضوع اين قانون مي باشند.
ماده 9
ماده زير به عنوان ماده 14 به قانون خدمت پزشكان و پيراپزشكان مصوب 30 /1 /1367 مجلس شوراي اسلامي الحاق مي گردد: ماده 14 - بموجب اين قانون فارغ التحصيلان رشته هاي گروه پزشكي خارج از كشور با توجه به نوع مدرك تحصيلي و مدت استفاده از ارز و ديگر خدمات دولتي مشمول انجام خدمات قانوني موضوع اين قانون و قانون اصلاح خدمت خارج از مركز پزشكان و دندانپزشكان و داروسازان مصوب 4 /3 /1360 مجلس شوراي اسلامي بشرح زير خواهند شد: الف - پزشكان و دندانپزشكان و داروسازاني كه داراي مدرك تخصصي در يكي از رشته هاي مربوطه مي باشند و خدمت وظيفه عمومي را انجام داده يا از انجام آن معاف هستند و در طول تحصيل خود در خارج از كشور از مزاياي ارز دولتي برخوردار نبوده اند از انجام خدمات موضوع اين قانون معاف خواهند بود و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي مجاز است پروانه دائم پزشكي براي آنان صادر نمايد.
ب
آن عده از پزشكان و دندانپزشكان و داروسازاني كه بر اساس ضوابط كشورهاي محل تحصيل، متخصص در يكي از رشته هاي مربوطه شناخته مي شوند لكن به هنگام ارزشيابي مدارك تحصيلي آنان نياز به تكميل دوره مربوطه (حداكثر يكسال) داشته باشند، پس از گذراندن دوره تكميلي مذكور و موفقيت در امتحان مربوطه مشمول مفاد بند الف خواهند شد و از مزاياي مربوطه استفاده خواهند كرد.
ج
آن عده از پزشكان و دندانپزشكان و داروسازاني كه در بين دوره دستياري تخصصي وارد كشور مي شوند و دوره دستياري تخصصي خود را تا اخذ تخصص در رشته مربوطه در ايران ادامه مي دهند، در صورتي كه از مزاياي ارز دولتي بهره مند نگرديده باشند، خدمات قانوني موضوع اين قانون را برابر سنوات آموزش آنها در ايران، به انجام خواهند رساند. د - آن عده از پزشكان عمومي و دندانپزشكان عمومي و دكترهاي حرفه اي علوم آزمايشگاهي تشخيص طبي و داروسازان عمومي كه در طول دوره تحصيل خود در خارج از كشور از مزاياي ارز دولتي بهره مند نگرديده باشند، مشمول انجام دو سال خدمت پزشكي در نيروهاي مسلح جمهوري اسلامي ايران يا تشكيلات تابعه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي خواهند شد و تعهد خدمتي ديگري را نخواهند داشت.
ه
- آن عده از فارغ التحصيلان رشته هاي گروه پزشكي مشمول خدمات موضوع اين قانون كه در طول دوره تحصيل خود در خارج از كشور، مدتي از مزاياي ارز دولتي بهره مند گرديده باشند، موظفند به ازاء هر سال استفاده از ارز دولتي، يكسال در نقاط مجاز موضوع اين قانون خدمت نمايند و پس از اتمام تعهدات قانوني خود، در صورتي كه از گروه داراي پروانه باشند، پروانه دائم پزشكي دريافت خواهند نمود.
ماده 10
ماده زير با 2 تبصره به عنوان ماده 15 به قانون خدمت پزشكان و پيراپزشكان مصوب 30 /1 /1367 مجلس شوراي اسلامي الحاق مي گردد:
ماده 15
مشمولان اين قانون از لحاظ حقوق و مزايا و امور رفاهي (مرخصي هاي استحقاقي، استعلاجي، بدون حقوق، پاداش، كمك هاي غير نقدي و ساير مزايا) تابع قوانين و مقررات استخدامي كشوري مي باشند و چنانچه به دستگاه ديگر معرفي گردند كه داراي مقررات استخدامي خاص باشد تابع ضوابط حقوقي و رفاهي آن دستگاه (خدمت گيرنده) خواهند بود. تبصره 1 - مشمولان اين قانون كه بطور تمام وقت و بدون كار انتفاعي خصوصي خدمت مي نمايند، چنانچه از گروه داراي پروانه باشند (پزشك، دندانپزشك، داروساز، دكتر حرفه اي علوم آزمايشگاهي تشخيص طبي) مجازند از اضافه كاري و حق محروميت از مطب طبق آئيننامه اجرائي كه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي تدوين خواهد نمود استفاده نمايند و در صورتيكه از گروه بدون پروانه باشند مي توانند از مزاياي دو نوبت كار موظف (كار و اضافه كار) بهره مند گردند. تبصره 2 - مشمولين موضوع اين قانون مي توانند در حين انجام خدمت قانوني مربوطه به استخدام پيماني يا رسمي دستگاه مربوطه درآيند.
ماده 11
ماده زير با يك تبصره بعنوان ماده 16 به قانون خدمت پزشكان و پيراپزشكان مصوب 30 /1 /1367 مجلس شوراي اسلامي الحاق مي گردد: ماده 16 - آن عده از مشمولين اين قانون كه به سن بالاي 50 سالگي رسيده باشند از انجام خدمات موضوع اين قانون معاف خواهند بود و پروانه دائم پزشكي دريافت خواهند نمود. تبصره - آن عده از پزشكان و دندانپزشكان و داروسازان و دكترهاي حرفه اي علوم آزمايشگاهي تشخيص طبي كه در سن 45 تا 50 سالگي و نيز آن عده از پيراپزشكاني كه در سن 40 تا 50 سالگي مدرك جديدي اخذ نمايند، در صورتي كه بخاطر مدرك قبلي مربوطه مشمول انجام خدمات قانوني نباشند، از خدمات دولتي موضوع اين قانون معاف خواهند بود.
ماده 12
ماده زير به عنوان ماده 17 به قانون خدمت پزشكان و پيراپزشكان مصوب 30 /1 /1367 مجلس شوراي اسلامي الحاق مي گردد: ماده 17 - بهداشتكاران دهان و دندان و كاردانهاي (تكنيسين ها) بهداشت و مبارزه با بيماريها به شرطي مشمول انجام خدمات قانوني موضوع اين قانون نخواهند بود كه خدمات مقرر شده در قوانين خاص مربوط به خود را انجام داده باشند.
ماده 13
ماده زير با 7 تبصره به عنوان ماده 18 به قانون خدمت پزشكان و پيراپزشكان مصوب 30 /1 /1367 مجلس شوراي اسلامي الحاق مي گردد: ماده 18 - به منظور تربيت پزشك متخصص مورد نياز مناطق محروم و نيازمند كشور از تاريخ تصويب اين قانون وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي موظف است به هنگام پذيرش دستيار تخصصي، سهميه هاي جداگانه اي را براي مناطق محروم و نيازمند كشور اختصاص دهد. دستياران تخصصي استفاده كننده از سهميه مذكور موظفند پس از اتمام دوره تخصصي مربوطه به ميزان دو برابر طول دوره تخصصي مربوطه در نقاط مذكور خدمت نمايند. تبصره 1 - دستياران استفاده كننده از سهميه موضوع ماده فوق كه داراي پروانه دائم پزشكي هستند برابر مدت دوره تخصصي مربوطه در نقاط مذكورخدمت خواهند نمود. تبصره 2 - دستياران تخصصي موضوع ماده فوق موظفند قبل از شروع دوره دستياري تعهد ثبتي لازم را جهت خدمت در نقاط مذكور در ماده فوق به سازمانهاي منطقه اي بهداشت و درمان استانهاي مربوطه بسپارند و رسيد آن را به دانشگاه ذيربط تحويل دهند. تبصره 3 - بانوان متأهل استفاده كننده از سهميه مذكور موظفند بهنگام ثبت نام، در دوره تخصصي مربوطه، رضايت نامه همسر را به دانشگاه مربوطه تحويل دهند. تبصره 4 - ازدواج بانوان مجرد پس از شروع دوره دستياري، مانع انجام خدمات مورد تعهد آنها در نقاط مقرر شده در ماده فوق نخواهد بود، اين گونه دستياران موظفند پس از ازدواج، رضايت نامه همسر را مشابه مشمولين تبصره 3 ماده فوق به دانشگاه ذيربط تحويل دهند. تبصره 5 - آن عده از دستياراني كه با استفاده از قانون نحوه تأمين هيأت علمي مورد نياز دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالي كشور انتخاب و وارد دانشگاهها مي گردند از شمول ماده فوق مستثني و تابع مقررات خاص مربوط به خود خواهند بود. تبصره 6 - نحوه انتخاب مناطق محروم و نيازمند موضوع اين ماده بر اساس اولويت ها مطابق جدولي خواهد بود كه توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي تهيه و به تصويب هيأت وزيران خواهد رسيد. تبصره 7 - آئيننامه اجرائي ماده فوق حداكثر ظرف مدت 2 ماه پس از تصويب اين قانون توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي با همكاري كميسيون بهداري و بهزيستي مجلس تهيه و به مرحله اجراء در خواهد آمد.
ماده 14
اين قانون بر اساس اصل 85 قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران در جلسه مورخه 22 /2 /1370 كميسيون بهداري و بهزيستي مجلس شوراي اسلامي تصويب و از تاريخ 13 /5 /1370 براي مدت 5 سال به اجراء در مي آيد. قانون فوق مشتمل بر چهارده ماده و بيست و هفت تبصره طبق اصل 85 قانون اساسي در جلسه روز يكشنبه مورخ 13 /5 /1370 كميسيون بهداري و بهزيستي تصويب و در جلسه علني روز يكشنبه مورخ نوزدهم خرداد ماه يكهزار و سيصد و هفتاد با 5 سال مدت اجراي آزمايشي آن موافقت شده بود، در تاريخ 13 /6 /1370 به تأييد شوراي نگهبان رسيده است. رئيس مجلس شوراي اسلامي - مهدي كروبي